noun · neutersecond declension
zygostasium
zygostasium n (genitive zygostasiī or zygostasī)
Classical[zy.ɡɔsˈta.si.ũː]Ecclesiastical[d͡zi.ɡosˈtaː.s̬i.um]
Meaning
- Late Latinneuteroffice of weigh-master
In aestimatione frumenti, quod ad civitatem Alexandrinam convehitur, quidquid de crithologia et zygostasii munere et pro naucleriorum tuenda substantia eminentia tua disposuit, roboramus.
482 CE – 565 CE, Iustinianus, Codex Justinianus 11.28
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | zygostasium | zygostasia |
| genitive | zygostasiī zygostasī | zygostasiōrum |
| dative | zygostasiō | zygostasiīs |
| accusative | zygostasium | zygostasia |
| ablative | zygostasiō | zygostasiīs |
| vocative | zygostasium | zygostasia |
zўgostăsĭum, ii, n., = ζυγόστασις,
I. the office of a weigh-master, Cod. Th. 15, 26, 1.
Origins
Learned borrowing from Ancient Greek ζυγοστάσιον (zugostásion), from ζυγόν (zugón) + στάσις (stásis) + -ιον (-ion).