noun · neutersecond declension
zuccarum
zuccarum n (genitive zuccarī)
Classical[ˈzʊk.ka.rũː]Ecclesiastical[ˈd͡zuk.ka.rum]
Meaning
- Medieval Latinneutersynonym of saccharum
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | zuccarum | zuccara |
| genitive | zuccarī | zuccarōrum |
| dative | zuccarō | zuccarīs |
| accusative | zuccarum | zuccara |
| ablative | zuccarō | zuccarīs |
| vocative | zuccarum | zuccara |
Origins
Borrowed from Arabic سُكَّر (sukkar). Doublet of saccharum, saccharon, which entered the language through Ancient Greek.