proper noun · masculinethird declension
Zabūlōn
Zabūlōn m (genitive Zabūlōnis)
Classical[zaˈbuː.ɫoːn]Ecclesiastical[d͡zaˈbuː.lon]
Meaning
- Zebulun
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Zabūlōn | Zabūlōnēs |
| genitive | Zabūlōnis | Zabūlōnum |
| dative | Zabūlōnī | Zabūlōnibus |
| accusative | Zabūlōnem | Zabūlōnēs |
| ablative | Zabūlōne | Zabūlōnibus |
| vocative | Zabūlōn | Zabūlōnēs |
Zăbŭlōn, ōnis, m., = Ζαβουλών,
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ζαβουλών (Zaboulṓn), from Biblical Hebrew זְבוּלוּן (Zəḇūlū́n).