noun · femininethird declension
vulgātrīx
vulgātrīx f (genitive vulgātrīcis, masculine vulgātor)
Classical[wʊɫˈɡaː.triːks]Ecclesiastical[vulˈɡaː.triks]
Meaning
- female divulger; woman who divulges, makes known, publicizes
Julia Balbilla vulgatrix multarum fabularum quae loquuntur eius peregrationes in Aegypto cum Hadriano Imperatore
Julia Balbilla is the divulger of many tales which recount her travels in Egypt with Emperor Hadrian.Cenſuit indignum vulgatrix nomine Fama Cuius ab ingenio crimen & ira venit.
1570, Bernhard Moller, Rhenus et eius descriptio elegans, a primis fontibus usque ad oceanum Germanicum ubi vrbes, castra, & pagi adiacentes, item flumina & riuuli in hunc influentes, & ſi quid praetereà memorabile occurrat plenissimè carmine elegiaco depingitur (quotation in Latin; overall work in Latin), page 127:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vulgātrīx | vulgātrīcēs |
| genitive | vulgātrīcis | vulgātrīcum |
| dative | vulgātrīcī | vulgātrīcibus |
| accusative | vulgātrīcem | vulgātrīcēs |
| ablative | vulgātrīce | vulgātrīcibus |
| vocative | vulgātrīx | vulgātrīcēs |
Origins
From vulgō, vulgātum (“to make known, public”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).