LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

vulgātrīx

vulgātrīx f (genitive vulgātrīcis, masculine vulgātor)
Classical[wʊɫˈɡaː.triːks]Ecclesiastical[vulˈɡaː.triks]

Meaning

  1. female divulger; woman who divulges, makes known, publicizes
    Julia Balbilla vulgatrix multarum fabularum quae loquuntur eius peregrationes in Aegypto cum Hadriano ImperatoreJulia Balbilla is the divulger of many tales which recount her travels in Egypt with Emperor Hadrian.
    Cenſuit indignum vulgatrix nomine Fama Cuius ab ingenio crimen & ira venit.1570, Bernhard Moller, Rhenus et eius descriptio elegans, a primis fontibus usque ad oceanum Germanicum ubi vrbes, castra, & pagi adiacentes, item flumina & riuuli in hunc influentes, & ſi quid praetereà memorabile occurrat plenissimè carmine elegiaco depingitur (quotation in Latin; overall work in Latin), page 127:

Declension

declension
formsingularplural
nominativevulgātrīxvulgātrīcēs
genitivevulgātrīcisvulgātrīcum
dativevulgātrīcīvulgātrīcibus
accusativevulgātrīcemvulgātrīcēs
ablativevulgātrīcevulgātrīcibus
vocativevulgātrīxvulgātrīcēs

Origins

From vulgō, vulgātum (“to make known, public”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

Quick answers

What does vulgātrīx mean in Latin?
vulgātrīx, a noun, means “female divulger; woman who divulges, makes known, publicizes”.
What is the genitive of vulgātrīx?
The genitive singular is vulgātrīcis. vulgātrīx is feminine, third declension.
How do you pronounce vulgātrīx?
In classical Latin, [wʊɫˈɡaː.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [vulˈɡaː.triks].