verb
vīvere
vīvere
Meaning
- activeinfinitivepresentpresent active infinitive of vīvō
Vīs rēctē vīvere? Quis nōn?
Do you wish to live right? Who doesn't?20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae 1.6.29Vīvere est cōgitāre.
To live is to think.c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 5 - second-person singular present passive imperative/indicative of vīvō