noun · neuterthird declension
vītulāmen
vītulāmen n (genitive vītulāminis)
Classical[wiː.tʊˈɫaː.mɛn]Ecclesiastical[vi.tuˈlaː.men]
Meaning
- Late Latinshoot, sucker, sprig
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vītulāmen | vītulāmina |
| genitive | vītulāminis | vītulāminum |
| dative | vītulāminī | vītulāminibus |
| accusative | vītulāmen | vītulāmina |
| ablative | vītulāmine | vītulāminibus |
| vocative | vītulāmen | vītulāmina |
vītŭlāmĕn, ĭnis, n. vitulor,
I. a shoot, sucker, sprig, Ambros. Ep. 37, 57.—Trop., Vulg. Sap. 4, 3.
Origins
Perhaps from vītis (“vine”) + -ula (diminutive suffix) + -men (noun suffix).