proper noun · masculinesecond declension
Vitrūvius
Vitrūvius m sg (genitive Vitrūviī or Vitrūvī)
Classical[wɪˈtruː.wi.ʊs]Ecclesiastical[viˈtruː.vi.us]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- Marcus Vitruvius Pollio, a Roman architect
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vitrūvius | — |
| genitive | Vitrūviī Vitrūvī | — |
| dative | Vitrūviō | — |
| accusative | Vitrūvium | — |
| ablative | Vitrūviō | — |
| vocative | Vitrūvī | — |
Vitrūvĭus, ii, m. M.—Pollio,
I. a contemporary of Cœsar and Augustus; author of a work on architecture; cf. Teuffel, Röm. Lit. Gesch. § 259.
Origins
Descendants
- CatalanVitruvi
- FrenchVitruve
- GermanVitruv
- ItalianVitruvio
- PortugueseVitrúvio
- RomanianVitruviu
- SpanishVitruvio
- ArmenianՎիտրուվիոս
- LatvianVitrūvijs
- LithuanianVitruvijus