LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

vītricus

vītricus m (genitive vītricī)
Classical[ˈwiː.trɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈviː.tri.kus]

Meaning

  1. stepfather

Declension

declension
formsingularplural
nominativevītricusvītricī
vīctricī
genitivevītricī
vīctricī
vītricōrum
vīctricōrum
dativevītricō
vīctricō
vītricīs
vīctricīs
accusativevītricum
vīctricum
vītricōs
vīctricōs
ablativevītricō
vīctricō
vītricīs
vīctricīs
vocativevītrice
vīctrice
vītricī
vīctricī

vī^trĭcus, i, m.,
I. a step-father, Cic. Att. 15, 12, 2; Cic. Verr. 2, 1, 51, § 135; id. Mur. 35, 73; id. Brut. 68, 240; Plin. Ep. 9, 13, 16; Tac. A. 3, 29; Suet. Tib. 7.—Poet., of Vulcan, the husband of Venus, in relation to Cupid, the son of Jupiter and Venus: vitricus, Ov. Am. 1, 2, 24.

Origins

Possibly from Proto-Indo-European *(h₁)wí-tero-s (“further apart; second, other”), but the (likely) long /iː/ is problematic.

Descendants
  • Romanianvitreg
  • Sardinianvitricu
  • Sardinianbridicu
  • Sardinianbidricu
  • Sardinianbirdicu
  • Sardinianbitricu
  • Sardinianvirdicu
  • Sardinianvriticu
  • Sardinianfridicu
  • Sardinianbidrigu

Quick answers

What does vītricus mean in Latin?
vītricus, a noun, means “stepfather”.
What is the genitive of vītricus?
The genitive singular is vītricī. vītricus is masculine, second declension.
How do you pronounce vītricus?
In classical Latin, [ˈwiː.trɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.tri.kus].