adjectivefirst/second-declension adjective
vītābundus
vītābundus (feminine vītābunda, neuter vītābundum)
Classical[wiː.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[vi.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveshunning, avoiding, evading
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vītābundus | vītābunda | vītābundum |
| genitive | vītābundī | vītābundae | vītābundī |
| dative | vītābundō | vītābundae | vītābundō |
| accusative | vītābundum | vītābundam | vītābundum |
| ablative | vītābundō | vītābundā | vītābundō |
| vocative | vītābunde | vītābunda | vītābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vītābundī | vītābundae | vītābunda |
| genitive | vītābundōrum | vītābundārum | vītābundōrum |
| dative | vītābundīs | vītābundīs | vītābundīs |
| accusative | vītābundōs | vītābundās | vītābunda |
| ablative | vītābundīs | vītābundīs | vītābundīs |
| vocative | vītābundī | vītābundae | vītābunda |
vītābundus, a, um, adj. id.,
I. shunning, avoiding, evading (rare; not in Cic. or Cæs.).
(a). With acc.: vitabundus classem hostium, Sall. Fragm. ap. Non. p. 186, 17 (id. H. 3, 19 Dietsch):
Hanno vitabundus castra hostium consulesque, Liv. 25, 13, 4. —(b). Absol.:
vitabundus per saltuosa loca exercitum ductare, Sall. J. 38, 1: inter tela hostium vitabundus erumpit, id. ib. 101, 9; Tac. H. 3, 37.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vītābundus adj.
vito, shunning, avoiding, evading: vitabundus erumpit, S.: castra hostium, L.
Origins
From vītō (“avoid; shun”) + -bundus.