LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vīrulentus

vīrulentus (feminine vīrulenta, neuter vīrulentum, superlative vīrulentissimus, adverb vīrulentē)
Classical[wiː.rʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[vi.ruˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectivepoisonous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevīrulentusvīrulentavīrulentum
genitivevīrulentīvīrulentaevīrulentī
dativevīrulentōvīrulentaevīrulentō
accusativevīrulentumvīrulentamvīrulentum
ablativevīrulentōvīrulentāvīrulentō
vocativevīrulentevīrulentavīrulentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevīrulentīvīrulentaevīrulenta
genitivevīrulentōrumvīrulentārumvīrulentōrum
dativevīrulentīsvīrulentīsvīrulentīs
accusativevīrulentōsvīrulentāsvīrulenta
ablativevīrulentīsvīrulentīsvīrulentīs
vocativevīrulentīvīrulentaevīrulenta

vīrŭlentus, a, um, adj. virus,
I. full of poison, poisonous, virulent: serpentes, Gell. 16, 11, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weys-
  2. Proto-Indo-European*wisós
  3. Proto-Italic*weizos
  4. Latinvīrulentus

Latin -ulentus Latin vīrulentus From vīrus (“slime, poisonous liquid”) + -ulentus (“full of, abounding in”).

Descendants
  • Catalanvirulent
  • Englishvirulent
  • Frenchvirulent
  • Italianvirulento
  • Portuguesevirulento
  • Spanishvirulento
  • Galicianvirulento

In English words that came into English from vīrulentus

  • virulentvīrulentus

Quick answers

What does vīrulentus mean in Latin?
vīrulentus, a adjective, means “poisonous”.
How do you pronounce vīrulentus?
In classical Latin, [wiː.rʊˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vi.ruˈlɛn.tus].
Where does vīrulentus come from?
Proto-Indo-European *weys- → Proto-Indo-European *wisós → Proto-Italic *weizos → Latin vīrulentus.