LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension participle

vīrōsus

vīrōsus (feminine vīrōsa, neuter vīrōsum)

Meaning

  1. participlestinking
  2. Late Latinparticiplepoisonous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevīrōsusvīrōsavīrōsum
genitivevīrōsīvīrōsaevīrōsī
dativevīrōsōvīrōsaevīrōsō
accusativevīrōsumvīrōsamvīrōsum
ablativevīrōsōvīrōsāvīrōsō
vocativevīrōsevīrōsavīrōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevīrōsīvīrōsaevīrōsa
genitivevīrōsōrumvīrōsārumvīrōsōrum
dativevīrōsīsvīrōsīsvīrōsīs
accusativevīrōsōsvīrōsāsvīrōsa
ablativevīrōsīsvīrōsīsvīrōsīs
vocativevīrōsīvīrōsaevīrōsa

vĭrōsus, a, um, adj. vir,
I. fond of men, longing after men: uxor, Lucil. ap. Non. p. 21, 30; Afran. ib.; App. M. 9, p. 223 med.: qui non modo vinosus, sed virosus quoque sit, Scipio Afric. ap. Gell. 7, 12, 5.
vīrōsus, a, um, adj. virus.
I. Full of or covered with slime, slimy: loci, Cato, R. R. 257, 11: pisces, Cels. 2, 21.— Sup.: medicamentum adversus stomachum, Scrib. Comp. 103.—
II. Having a bad odor, stinking, fetid: virosi odoris sordes, Scrib. Comp. 163: castorea, Verg. G. 1, 58: Nemes. Cyneg. 223: eluvies, i. e. urine, Grat. Cyn. 355.—
III. Poisonous.
A. Lit.: spinae, App. M. 7, p. 196; Mart. Cap. 4, § 332. —
B. Transf., foul: aures mariti virosa susurronum faece completae, Sid. Ep. 5, 7 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weys-
  2. Proto-Indo-European*wisós
  3. Proto-Italic*weizos
  4. Latinvīrōsus

Latin -osus Latin vīrōsus From virus + -osus.

Descendants
  • Italianviroso

In English words that came into English from vīrōsus

  • virosevīrōsus

Quick answers

What does vīrōsus mean in Latin?
vīrōsus, a adjective, means “stinking; poisonous”.
Where does vīrōsus come from?
Proto-Indo-European *weys- → Proto-Indo-European *wisós → Proto-Italic *weizos → Latin vīrōsus.