adjectivethird-declension two-termination adjective
vincibilis
vincibilis (neuter vincibile)
Classical[wɪŋˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[vin̠ʲˈt͡ʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationvincible, conquerable
- two terminationrefutable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vincibilis | vincibilis | vincibile |
| genitive | vincibilis | vincibilis | vincibilis |
| dative | vincibilī | vincibilī | vincibilī |
| accusative | vincibilem | vincibilem | vincibile |
| ablative | vincibilī | vincibilī | vincibilī |
| vocative | vincibilis | vincibilis | vincibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vincibilēs | vincibilēs | vincibilia |
| genitive | vincibilium | vincibilium | vincibilium |
| dative | vincibilibus | vincibilibus | vincibilibus |
| accusative | vincibilīs vincibilēs | vincibilīs vincibilēs | vincibilia |
| ablative | vincibilibus | vincibilibus | vincibilibus |
| vocative | vincibilēs | vincibilēs | vincibilia |
vincĭbĭlis, e, adj. vinco. *
I. Pass., that can be easily gained:
causa, Ter. Phorm. 1, 4, 48.—II. Act., conquering, victorious: clangor, i. e. of brazen implements in an eclipse of the moon, Poët. ap. Anth. Lat. Burm. 2, p. 329.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vincibilis e, adj.
vinco, to be gained, easily maintained: causa, T.
In English words that came into English from vincibilis
- invincibleinvincibilis
- vinciblevincibilis