LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

vīgintivir

vīgintivir m (genitive vīgintivirī)
Classical[wiːˈɡɪn.tɪ.wɪr]Ecclesiastical[viˈd͡ʒin.ti.vir]

Meaning

  1. especiallypluralvigintivir

Declension

declension
formsingularplural
nominativevīgintivirvīgintivirī
genitivevīgintivirīvīgintivirōrum
dativevīgintivirōvīgintivirīs
accusativevīgintivirumvīgintivirōs
ablativevīgintivirōvīgintivirīs
vocativevīgintivirvīgintivirī

vīgintĭvir, vĭri, v. vigintiviri.

Origins

From vīgintī (“twenty”) + vir (“man”).

Quick answers

What does vīgintivir mean in Latin?
vīgintivir, a noun, means “vigintivir”.
What is the genitive of vīgintivir?
The genitive singular is vīgintivirī. vīgintivir is masculine, second declension.
How do you pronounce vīgintivir?
In classical Latin, [wiːˈɡɪn.tɪ.wɪr]; in ecclesiastical (church) Latin, [viˈd͡ʒin.ti.vir].