LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

vicissitūdō

vicissitūdō f (genitive vicissitūdinis)

Meaning

  1. change, interchange, alternation, vicissitude

Declension

declension
formsingularplural
nominativevicissitūdōvicissitūdinēs
genitivevicissitūdinisvicissitūdinum
dativevicissitūdinīvicissitūdinibus
accusativevicissitūdinemvicissitūdinēs
ablativevicissitūdinevicissitūdinibus
vocativevicissitūdōvicissitūdinēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fortunae vicissitudines
the vicissitudes of fortune.
vicissitudines dierum noctiumque
the succession of day and night.

vĭcissĭtūdo, ĭnis, f. vicis, I.,
I. change, interchange, alternation, vicissitude (class.; used alike in sing. and plur.): omnium rerum vicissitudo est, Ter. Eun. 2, 2, 44: ex alio in aliud vicissitudo atque mutatio, Cic. Tusc. 5, 24, 69: in sermone communi, id. Off. 1, 37, 134: nihil vicissitudine studiorum officiorumque jucundius, id. Lael. 14, 49: eorum (generum), reciprocal influence, id. N. D. 2, 33, 84.—Plur.: dierum noctiumque, Cic. Leg. 2, 7, 16: diurnae nocturnaeque, id. Inv. 1, 34, 59: fortunae (with temporum varietates), id. Fam. 5, 12, 4: alternae digitorum vicissitudines, the interlocking of the fingers, App. M. 3 praef.

Origins

From vicis + -tūdō. Compare vicissitas.

Descendants
  • Catalanvicissitud
  • Englishvicissitude
  • Frenchvicissitude
  • Italianvicissitudine
  • Portuguesevicissitude
  • Romanianvicisitudine
  • Spanishvicisitud

In English words that came into English from vicissitūdō

  • vicissitudevicissitūdō
  • vicissitudinousvicissitūdō
  • vicissitudinaryvicissitūdō

Quick answers

What does vicissitūdō mean in Latin?
vicissitūdō, a noun, means “change, interchange, alternation, vicissitude”.
What is the genitive of vicissitūdō?
The genitive singular is vicissitūdinis. vicissitūdō is feminine, third declension.
Which English words come from vicissitūdō?
English words that go back to Latin vicissitūdō include vicissitude, vicissitudinous and vicissitudinary.