adjectivethird-declension two-termination adjective
Vīcētiēnsis
Vīcētiēnsis (neuter Vīcētiēnse)
Classical[wiː.keː.tiˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[vi.t͡ʃet.t͡siˈɛn.sis]
Meaning
- New Latintwo terminationof or from the modern Vicenza or the ancient Vicetia or Vicentia
Caſtrum Vicetienſe.
1739, Joannes Fredericus Gronovius, “Civitates provincia Narbonenſium prima: Civitates numero VIII”, in Varia Geographica: Libellus provinciarum Romanarum et civitatum provinciarum Gallicarum cum notis Andreæ Schotti et Laurentii Theodori Gronovii, 54:† Vicentinus, Vicetiensis, et par corruption Vetetinus, de Vicence, roy. Lombardo-Vénitien.
1851, Dictionnaire de Statistique Religieuse et de l’Art de Vérifier les Dates, second part: “Statistique Épiscopale”, § II: ‘Évêchés de la Chrétienté Anciens et Modernes’, column 636
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnse Vīcentiēnse |
| genitive | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnsis |
| dative | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī |
| accusative | Vīcētiēnsem Vīcentiēnsem | Vīcētiēnsem Vīcentiēnsem | Vīcētiēnse Vīcentiēnse |
| ablative | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī | Vīcētiēnsī Vīcentiēnsī |
| vocative | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnsis | Vīcētiēnse Vīcentiēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Vīcētiēnsēs Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsēs Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsia Vīcentiēnsia |
| genitive | Vīcētiēnsium Vīcentiēnsium | Vīcētiēnsium Vīcentiēnsium | Vīcētiēnsium Vīcentiēnsium |
| dative | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus |
| accusative | Vīcētiēnsīs Vīcētiēnsēs, Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsīs Vīcētiēnsēs, Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsia Vīcentiēnsia |
| ablative | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus | Vīcētiēnsibus Vīcentiēnsibus |
| vocative | Vīcētiēnsēs Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsēs Vīcentiēnsēs | Vīcētiēnsia Vīcentiēnsia |
Origins
From Vīcētia + -ēnsis.