adjectivethird-declension two-termination adjective
vicerēgālis
vicerēgālis (neuter vicerēgāle)
Classical[wɪ.kɛ.reːˈɡaː.lɪs]Ecclesiastical[vi.t͡ʃe.reˈɡaː.lis]
Meaning
- two terminationviceroyal
- two terminationof or pertaining to a viceroy
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vicerēgālis | vicerēgālis | vicerēgāle |
| genitive | vicerēgālis | vicerēgālis | vicerēgālis |
| dative | vicerēgālī | vicerēgālī | vicerēgālī |
| accusative | vicerēgālem | vicerēgālem | vicerēgāle |
| ablative | vicerēgālī | vicerēgālī | vicerēgālī |
| vocative | vicerēgālis | vicerēgālis | vicerēgāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vicerēgālēs | vicerēgālēs | vicerēgālia |
| genitive | vicerēgālium | vicerēgālium | vicerēgālium |
| dative | vicerēgālibus | vicerēgālibus | vicerēgālibus |
| accusative | vicerēgālīs vicerēgālēs | vicerēgālīs vicerēgālēs | vicerēgālia |
| ablative | vicerēgālibus | vicerēgālibus | vicerēgālibus |
| vocative | vicerēgālēs | vicerēgālēs | vicerēgālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin vicerēgālis From vicerēx (“viceroy”) + -ālis.