LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vicerēgālis

vicerēgālis (neuter vicerēgāle)
Classical[wɪ.kɛ.reːˈɡaː.lɪs]Ecclesiastical[vi.t͡ʃe.reˈɡaː.lis]

Meaning

  1. two terminationviceroyal
  2. two terminationof or pertaining to a viceroy

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevicerēgālisvicerēgālisvicerēgāle
genitivevicerēgālisvicerēgālisvicerēgālis
dativevicerēgālīvicerēgālīvicerēgālī
accusativevicerēgālemvicerēgālemvicerēgāle
ablativevicerēgālīvicerēgālīvicerēgālī
vocativevicerēgālisvicerēgālisvicerēgāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevicerēgālēsvicerēgālēsvicerēgālia
genitivevicerēgāliumvicerēgāliumvicerēgālium
dativevicerēgālibusvicerēgālibusvicerēgālibus
accusativevicerēgālīs
vicerēgālēs
vicerēgālīs
vicerēgālēs
vicerēgālia
ablativevicerēgālibusvicerēgālibusvicerēgālibus
vocativevicerēgālēsvicerēgālēsvicerēgālia

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin vicerēgālis From vicerēx (“viceroy”) + -ālis.

Quick answers

What does vicerēgālis mean in Latin?
vicerēgālis, a adjective, means “viceroyal; of or pertaining to a viceroy”.
How do you pronounce vicerēgālis?
In classical Latin, [wɪ.kɛ.reːˈɡaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vi.t͡ʃe.reˈɡaː.lis].