LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

vibrō

vibrō (present infinitive vibrāre, perfect active vibrāvī, supine vibrātum)
Classical[ˈwɪ.broː]Ecclesiastical[ˈviː.bro]

Meaning

  1. to shake, agitate, brandish
  2. to launch, hurl
  3. to threaten
  4. to tremble, vibrate, quiver
  5. to glimmer, gleam

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Librare · Vibrare

Librare hastam (from λεῖος) means to raise the spear in a horizontal direction, in order to hurl it with greater force, and with a surer aim; vibrare (ὑφή) to brandish it backwards and forwards, or up and down, that is, either in a horizontal or perpendicular direction, in order to testify an eager desire for the combat. (v. 196.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vibrōvibrābamvibrābōvibrāvīvibrāveramvibrāverō
vibrārō
2nd sg.vibrāsvibrābāsvibrābisvibrāvistī
vibrāstī
vibrāverās
vibrārās
vibrāveris
3rd sg.vibratvibrābatvibrābitvibrāvitvibrāverat
vibrārat
vibrāverit
vibrārit
1st pl.vibrāmusvibrābāmusvibrābimusvibrāvimusvibrāverāmusvibrāverimus
vibrārimus
2nd pl.vibrātisvibrābātisvibrābitisvibrāvistis
vibrāstis
vibrāverātis
vibrārātis
vibrāveritis
vibrāritis
3rd pl.vibrantvibrābantvibrābuntvibrāvērunt
vibrāvēre, vibrārunt
vibrāverant
vibrārant
vibrāverint
vibrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vibremvibrāremvibrāverim
vibrārim
vibrāvissem
vibrāssem
2nd sg.vibrēsvibrārēsvibrāverīsvibrāvissēs
vibrāssēs
3rd sg.vibretvibrāretvibrāverit
vibrārit
vibrāvisset
vibrāsset
1st pl.vibrēmusvibrārēmusvibrāverīmus
vibrārīmus
vibrāvissēmus
vibrāssēmus
2nd pl.vibrētisvibrārētisvibrāverītis
vibrārītis
vibrāvissētis
vibrāssētis
3rd pl.vibrentvibrārentvibrāverint
vibrārint
vibrāvissent
vibrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vibrorvibrābarvibrābor
2nd sg.vibrāris
vibrāre
vibrābāris
vibrābāre
vibrāberis
vibrābere
3rd sg.vibrāturvibrābāturvibrābitur
1st pl.vibrāmurvibrābāmurvibrābimur
2nd pl.vibrāminīvibrābāminīvibrābiminī
3rd pl.vibranturvibrābanturvibrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vibrervibrārer
2nd sg.vibrēris
vibrēre
vibrārēris
vibrārēre
3rd sg.vibrēturvibrārētur
1st pl.vibrēmurvibrārēmur
2nd pl.vibrēminīvibrārēminī
3rd pl.vibrenturvibrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vibrāvibrāre
pres. 2nd pl.vibrātevibrāminī
fut. 2nd sg.vibrātōvibrātor
fut. 3rd sg.vibrātōvibrātor
fut. 2nd pl.vibrātōte—
fut. 3rd pl.vibrantōvibrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevibrārevibrārī
perfect infinitivevibrāvisse
vibrāsse
vibrātum esse
future infinitivevibrātūrum essevibrātum īrī
present participlevibrāns—
perfect participle—vibrātus
vibrāta, vibrātā, vibrātae, vibrātam, vibrātārum, vibrātās, vibrātī, vibrātōrum, vibrātōs
future participlevibrātūrus
vibrātūra, vibrātūrā, vibrātūrae, vibrātūram, vibrātūrārum, vibrātūrās, vibrātūre, vibrātūrī, vibrātūrīs, vibrātūrō, vibrātūrōrum, vibrātūrōs, vibrātūrum
vibrandus
vibranda, vibrandā, vibrandae, vibrandam, vibrandārum, vibrandās, vibrande, vibrandīs, vibrandōrum, vibrandōs
gerundvibrandī, vibrandō, vibrandumsupinevibrātum, vibrātū

vī^bro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. cf. Sanscr. vip, to tremble.
I. Act., to set in tremulous motion, to move rapidly to and fro, to brandish, shake, agitate (class.; syn.: quatio, ventilo).
A. Lit.: hastas ante pugnam, Cic. de Or. 2, 80, 325: hastam, id. Off. 2, 8, 29: flamina vestes, to cause to flutter, Ov. M. 1, 528: faces, Claud. Epith. 97: multifidas linguas (draco), Val. Fl. 1, 61: tremor vibrat ossa, makes tremble, Claud. Rapt. Pros. 3, 152: viscera vibrantur (equitando), are shaken about, Tac. A. 12, 51: impositus scuto more gentis et sustinentium umeris vibratus, dux eligitur, id. H. 4, 15: digitis vibratis jactare sententias, Quint. 11, 3, 120: thyrsum manu, Sen. Oedip. 420: serpens squalidum crista caput vibrans, id. Herc. Oet. 1254.—Poet.: vibrata flammis aequora, i. e. glimmering, sparkling, Val. Fl. 8, 306: crines vibrati, i. e. curled, frizzled, Verg. A. 12, 100; Plin. 2, 78, 80, § 189.— Mid.: sic mea vibrari pallentia membra videres, Ov. H. 11, 77.—
2. Transf., to throw with a vibratory motion, to launch, hurl: sicas et spargere venena, Cic. Cat. 2, 10, 23: conferti et quasi cohaerentes tela vibrare non poterant, Curt. 3, 11, 4: tremulum excusso jaculum lacerto, Ov. H. 4, 43: per auras spicula, id. M. 8, 374: fulmina (Juppiter), id. ib. 2, 308; cf.: vibratus ab aethere fulgor, Verg. A. 8, 524: jaculum ex arborum ramis vibrari, Plin. 8, 23, 35, § 85. —
B. Trop.
1. Of language, to fling, hurl, launch: truces vibrare iambos, Cat. 36, 5; cf. 2. vibratus, II.—
2. To threaten: tela undique mortem vibrantia, Amm. 31, 13, 2. —
II. Neutr., to be in tremulous motion, etc.
A. Lit.
1. In gen., to shake, quiver, vibrate, tremble: linguā vibrante (serpentis), Lucr. 3, 657; Ov. M. 3, 34: terrae motus non simplici modo quatitur, sed tremit vibratque, Plin. 2, 80, 82, § 194.—
2. Of the voice or sounds, to tremble: (haec vox) sonat adhuc et vibrat in auribus meis, Sen. Prov. 3, 3; cf.: sonus lusciniae vibrans, Plin. 10, 29, 43, § 82: querelā adhuc vibrante, Val. Max. 5, 3, 2: ejusmodi fabulae vibrabant, Petr. 47.—
3. To glimmer, glitter, gleam, scintillate, etc.: mare, quā a sole collucet, albescit et vibrat, Cic. Ac. 2, 33, 105: signa, Flor. 3, 11: in tremulo vibrant incendia ponto, Sil. 2, 664; Val. Fl. 2, 583; 2, 342; Claud. Rapt. Pros. 2, 2.—Of bright weapons: juvenes Tela tenent dextrā lato vibrantia ferro, Ov. M. 8, 342: gladius, Verg. A. 9, 769; cf.: clipeum Vibranti medium cuspis transverberat ictu, id. ib. 10, 484.—
B. Trop., of language: cujus (Demosthenis) non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur, would not have been hurled with such vigor, Cic. Or. 70, 234; cf.: oratio incitata et vibrans, id. Brut. 95, 326: sententiae, Quint. 10, 1, 60; 11, 3, 120. —Hence, vĭbrātus, a, um, P. a., impetuous, forcible: iambus flammis fulminis vibratior, Aus. Ep. 21, 5.

Origins

Denominative of *wibros, from Proto-Indo-European *weyp- (“to oscillate, swing”) or *weyb-. The root-final consonant is unclear, reflexes of both are found across Indo-European.

Descendants
  • Englishvibrate
  • Englishveer
  • Frenchvibrer
  • Frenchvirer
  • Italianvibrare
  • Portuguesevibrar
  • Romanianvibra
  • Spanishvibrar
  • Galicianvibrar
  • Piedmontesevibré

Quick answers

What does vibrō mean in Latin?
vibrō, a verb, means “to shake, agitate, brandish; to launch, hurl; to threaten”.
What are the principal parts of vibrō?
vibrō, vibrāre, vibrāvī, vibrātum (first conjugation).
How do you pronounce vibrō?
In classical Latin, [ˈwɪ.broː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.bro].