LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

revibrō

revibrō (present infinitive revibrāre, perfect active revibrāvī, supine revibrātum)
Classical[ˈrɛ.wɪ.broː]Ecclesiastical[ˈrɛː.vi.bro]

Meaning

  1. to cast back, reflect
    Martianus Capella, De Nuptiis 2.169
  2. to send back a reflection
    Martianus Capella, De Nuptiis 8.810

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.revibrōrevibrābamrevibrābōrevibrāvīrevibrāveramrevibrāverō
2nd sg.revibrāsrevibrābāsrevibrābisrevibrāvistīrevibrāverāsrevibrāveris
3rd sg.revibratrevibrābatrevibrābitrevibrāvitrevibrāveratrevibrāverit
1st pl.revibrāmusrevibrābāmusrevibrābimusrevibrāvimusrevibrāverāmusrevibrāverimus
2nd pl.revibrātisrevibrābātisrevibrābitisrevibrāvistisrevibrāverātisrevibrāveritis
3rd pl.revibrantrevibrābantrevibrābuntrevibrāvērunt
revibrāvēre
revibrāverantrevibrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.revibremrevibrāremrevibrāverimrevibrāvissem
2nd sg.revibrēsrevibrārēsrevibrāverīsrevibrāvissēs
3rd sg.revibretrevibrāretrevibrāveritrevibrāvisset
1st pl.revibrēmusrevibrārēmusrevibrāverīmusrevibrāvissēmus
2nd pl.revibrētisrevibrārētisrevibrāverītisrevibrāvissētis
3rd pl.revibrentrevibrārentrevibrāverintrevibrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.revibrorrevibrābarrevibrābor
2nd sg.revibrāris
revibrāre
revibrābāris
revibrābāre
revibrāberis
revibrābere
3rd sg.revibrāturrevibrābāturrevibrābitur
1st pl.revibrāmurrevibrābāmurrevibrābimur
2nd pl.revibrāminīrevibrābāminīrevibrābiminī
3rd pl.revibranturrevibrābanturrevibrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.revibrerrevibrārer
2nd sg.revibrēris
revibrēre
revibrārēris
revibrārēre
3rd sg.revibrēturrevibrārētur
1st pl.revibrēmurrevibrārēmur
2nd pl.revibrēminīrevibrārēminī
3rd pl.revibrenturrevibrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.revibrārevibrāre
pres. 2nd pl.revibrāterevibrāminī
fut. 2nd sg.revibrātōrevibrātor
fut. 3rd sg.revibrātōrevibrātor
fut. 2nd pl.revibrātōte—
fut. 3rd pl.revibrantōrevibrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverevibrārerevibrārī
perfect infinitiverevibrāvisserevibrātum esse
future infinitiverevibrātūrum esserevibrātum īrī
present participlerevibrāns—
perfect participle—revibrātus
future participlerevibrātūrusrevibrandus
gerundrevibrandī, revibrandō, revibrandumsupinerevibrātum, revibrātū

rĕ-vī^bro, āvi, 1, v. a. and n.
I. Act., to cast back, reflect: radios, Mart. Cap. 2, § 169.—
II. Neutr., to send back a reflection: ipsa caeli contextio lucis fulgoribus revibravit, Mart. Cap. 8, § 810.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrevibrō

Latin vibrō Latin revibrō From re- + vibrō.

Quick answers

What does revibrō mean in Latin?
revibrō, a verb, means “to cast back, reflect; to send back a reflection”.
What are the principal parts of revibrō?
revibrō, revibrāre, revibrāvī, revibrātum (first conjugation).
How do you pronounce revibrō?
In classical Latin, [ˈrɛ.wɪ.broː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.vi.bro].
Where does revibrō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin revibrō.