verbfirst conjugation
revibrō
revibrō (present infinitive revibrāre, perfect active revibrāvī, supine revibrātum)
Classical[ˈrɛ.wɪ.broː]Ecclesiastical[ˈrɛː.vi.bro]
Meaning
- to cast back, reflect
Martianus Capella, De Nuptiis 2.169
- to send back a reflection
Martianus Capella, De Nuptiis 8.810
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | revibrō | revibrābam | revibrābō | revibrāvī | revibrāveram | revibrāverō |
| 2nd sg. | revibrās | revibrābās | revibrābis | revibrāvistī | revibrāverās | revibrāveris |
| 3rd sg. | revibrat | revibrābat | revibrābit | revibrāvit | revibrāverat | revibrāverit |
| 1st pl. | revibrāmus | revibrābāmus | revibrābimus | revibrāvimus | revibrāverāmus | revibrāverimus |
| 2nd pl. | revibrātis | revibrābātis | revibrābitis | revibrāvistis | revibrāverātis | revibrāveritis |
| 3rd pl. | revibrant | revibrābant | revibrābunt | revibrāvērunt revibrāvēre | revibrāverant | revibrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | revibrem | revibrārem | revibrāverim | revibrāvissem |
| 2nd sg. | revibrēs | revibrārēs | revibrāverīs | revibrāvissēs |
| 3rd sg. | revibret | revibrāret | revibrāverit | revibrāvisset |
| 1st pl. | revibrēmus | revibrārēmus | revibrāverīmus | revibrāvissēmus |
| 2nd pl. | revibrētis | revibrārētis | revibrāverītis | revibrāvissētis |
| 3rd pl. | revibrent | revibrārent | revibrāverint | revibrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | revibror | revibrābar | revibrābor |
| 2nd sg. | revibrāris revibrāre | revibrābāris revibrābāre | revibrāberis revibrābere |
| 3rd sg. | revibrātur | revibrābātur | revibrābitur |
| 1st pl. | revibrāmur | revibrābāmur | revibrābimur |
| 2nd pl. | revibrāminī | revibrābāminī | revibrābiminī |
| 3rd pl. | revibrantur | revibrābantur | revibrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | revibrer | revibrārer |
| 2nd sg. | revibrēris revibrēre | revibrārēris revibrārēre |
| 3rd sg. | revibrētur | revibrārētur |
| 1st pl. | revibrēmur | revibrārēmur |
| 2nd pl. | revibrēminī | revibrārēminī |
| 3rd pl. | revibrentur | revibrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | revibrā | revibrāre |
| pres. 2nd pl. | revibrāte | revibrāminī |
| fut. 2nd sg. | revibrātō | revibrātor |
| fut. 3rd sg. | revibrātō | revibrātor |
| fut. 2nd pl. | revibrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | revibrantō | revibrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | revibrāre | revibrārī |
| perfect infinitive | revibrāvisse | revibrātum esse |
| future infinitive | revibrātūrum esse | revibrātum īrī |
| present participle | revibrāns | — |
| perfect participle | — | revibrātus |
| future participle | revibrātūrus | revibrandus |
gerundrevibrandī, revibrandō, revibrandumsupinerevibrātum, revibrātū
rĕ-vī^bro, āvi, 1, v. a. and n.
I. Act., to cast back, reflect:
radios, Mart. Cap. 2, § 169.—II. Neutr., to send back a reflection:
ipsa caeli contextio lucis fulgoribus revibravit, Mart. Cap. 8, § 810.Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrevibrō
Latin vibrō Latin revibrō From re- + vibrō.