noun · femininethird declension
viātrīx
viātrīx f (genitive viātrīcis, masculine viātor)
Classical[wiˈaː.triːks]Ecclesiastical[viˈaː.triks]
Meaning
- femininetraveller, wayfarer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | viātrīx | viātrīcēs |
| genitive | viātrīcis | viātrīcum |
| dative | viātrīcī | viātrīcibus |
| accusative | viātrīcem | viātrīcēs |
| ablative | viātrīce | viātrīcibus |
| vocative | viātrīx | viātrīcēs |
vĭātrix, īcis, f. id.,
I. a female traveller, Mart. Cap. 6, § 581; Inscr. Mur. 1058. 8.
Origins
From viō, viātum (“to travel”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).