adjectivefirst/second-declension adjective
vermiculātus
vermiculātus (feminine vermiculāta, neuter vermiculātum, adverb vermiculātē)
Classical[wɛr.mɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ver.mi.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivewormy, worm-eaten
- adjectivevermiculated; patterned with worm-like lines
Canticum Canticōrum 1:10 Murenulās aureās faciēmus tibī, vermiculātās argentō We shall make golden chains for thee, inlaid with silver
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vermiculātus | vermiculāta | vermiculātum |
| genitive | vermiculātī | vermiculātae | vermiculātī |
| dative | vermiculātō | vermiculātae | vermiculātō |
| accusative | vermiculātum | vermiculātam | vermiculātum |
| ablative | vermiculātō | vermiculātā | vermiculātō |
| vocative | vermiculāte | vermiculāta | vermiculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vermiculātī | vermiculātae | vermiculāta |
| genitive | vermiculātōrum | vermiculātārum | vermiculātōrum |
| dative | vermiculātīs | vermiculātīs | vermiculātīs |
| accusative | vermiculātōs | vermiculātās | vermiculāta |
| ablative | vermiculātīs | vermiculātīs | vermiculātīs |
| vocative | vermiculātī | vermiculātae | vermiculāta |
vermĭcŭlātus, a, um, P. a. of vermiculor.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vermiculātus adj.
vermiculus, dim. of vermis, a worm.—Of mosaic work, inlaid in waving lines, vermiculated, Lucil. ap. C.
Origins
- Proto-Indo-European*wr̥mis
- Proto-Italic*wormis
- Latinvermiculātus
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culus Latin vermiculus Latin -ātus Latin vermiculātus From vermiculus + -ātus.
In English words that came into English from vermiculātus
- vermiculatevermiculātus