adjectivethird-declension two-termination adjective
vermiculāris
vermiculāris (neuter vermiculāre)
Ecclesiastical[ver.mi.kuˈlaː.ris]
Meaning
- New Latintwo terminationa specific epithet of many taxonomic species names
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vermiculāris | vermiculāris | vermiculāre |
| genitive | vermiculāris | vermiculāris | vermiculāris |
| dative | vermiculārī | vermiculārī | vermiculārī |
| accusative | vermiculārem | vermiculārem | vermiculāre |
| ablative | vermiculārī | vermiculārī | vermiculārī |
| vocative | vermiculāris | vermiculāris | vermiculāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vermiculārēs | vermiculārēs | vermiculāria |
| genitive | vermiculārium | vermiculārium | vermiculārium |
| dative | vermiculāribus | vermiculāribus | vermiculāribus |
| accusative | vermiculārīs vermiculārēs | vermiculārīs vermiculārēs | vermiculāria |
| ablative | vermiculāribus | vermiculāribus | vermiculāribus |
| vocative | vermiculārēs | vermiculārēs | vermiculāria |
Origins
From vermiculus (“little worm, grub”) + -āris (adjectival suffix), the former being the diminutive of vermis (“worm”).