vergō
Meaning
- transitiveto bend, turn, incline
- intransitiveto bend, turn, verge, slope down
- intransitiveto be situated, lie
Latīnē defined in Latin in our graded readers
inclīnō, dēclīnōConjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vergō | vergēbam | vergam | versī | verseram | verserō |
| 2nd sg. | vergis | vergēbās | vergēs | versistī | verserās | verseris |
| 3rd sg. | vergit | vergēbat | verget | versit | verserat | verserit |
| 1st pl. | vergimus | vergēbāmus | vergēmus | versimus | verserāmus | verserimus |
| 2nd pl. | vergitis | vergēbātis | vergētis | versistis | verserātis | verseritis |
| 3rd pl. | vergunt | vergēbant | vergent | versērunt versēre | verserant | verserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vergam | vergerem | verserim | versissem |
| 2nd sg. | vergās | vergerēs | verserīs | versissēs |
| 3rd sg. | vergat | vergeret | verserit | versisset |
| 1st pl. | vergāmus | vergerēmus | verserīmus | versissēmus |
| 2nd pl. | vergātis | vergerētis | verserītis | versissētis |
| 3rd pl. | vergant | vergerent | verserint | versissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | vergor | vergēbar | vergar |
| 2nd sg. | vergeris vergere | vergēbāris vergēbāre | vergēris vergēre |
| 3rd sg. | vergitur | vergēbātur | vergētur |
| 1st pl. | vergimur | vergēbāmur | vergēmur |
| 2nd pl. | vergiminī | vergēbāminī | vergēminī |
| 3rd pl. | verguntur | vergēbantur | vergentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | vergar | vergerer |
| 2nd sg. | vergāris vergāre | vergerēris vergerēre |
| 3rd sg. | vergātur | vergerētur |
| 1st pl. | vergāmur | vergerēmur |
| 2nd pl. | vergāminī | vergerēminī |
| 3rd pl. | vergantur | vergerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | verge | vergere |
| pres. 2nd pl. | vergite | vergiminī |
| fut. 2nd sg. | vergitō | vergitor |
| fut. 3rd sg. | vergitō | vergitor |
| fut. 2nd pl. | vergitōte | — |
| fut. 3rd pl. | verguntō | verguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | vergere | vergī |
| perfect infinitive | versisse vergisse | — |
| present participle | vergēns | — |
| future participle | — | vergendus vergundus, vergenda, vergendā, vergendae, vergendam, vergendārum, vergendās, vergende, vergendīs, vergendōrum, vergendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- Germania quae or Germaniae ea pars quae, ad orientem, occidentem vergit
- eastern, western Germany.
- spectare in (vergere ad) orientem (solem), occidentem (solem), ad meridiem, in septentriones
- to lie to the east, west, south, north.
syn. inclino): in terras igitur quoque solis vergitur ardor, mid., turns itself, verges, Lucr. 2, 212: et polus aversi calidus quā vergitur Austri, Luc. 1, 54: Strongyle vergitur ad exortus solis, Sol. 6, § 3: illi imprudentes ipsi sibi saepe venenum Vergebant, i. e. turned in, poured in, Lucr. 5, 1010: in gelidos amoma sinus, Ov. P. 1, 9, 52: spumantesque mero paterae verguntur, Stat. Th. 6, 211; cf. Serv. ad Verg. A. 6, 244.—ab oppido declivis locus tenui fastigio vergebat in longitudinem passuum circiter quadringentorum, Caes. B. C. 1, 45: collis ad flumen Sabin, id. B.G. 2, 18: Galliae pars ad Septentriones, id. ib. 1, 1: portus in meridiem, Liv. 37, 31, 10: tectum aedium in tectum inferioris porticūs, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 14: omnes partes in medium, id. N.D. 2, 45, 116.—nisi Bruti auxilium ad Italiam vergere quam ad Asiam maluissemus, Cic. Phil. 11, 11, 26: illuc (i. e. in Tiberium) cuncta vergere, Tac. A. 1, 3: suam aetatem vergere, that he was in the decline of his age, id. ib. 2, 43: sed ne patriae quidem bonus tutor aut vindex est, si ad voluptates vergit, Sen. Vit. Beat. 15, 3: animus nec ad recta fortiter nec ad prava vergentis, id. Tranq. 1, 3: nox vergit ad lucem, verges towards, Curt. 4, 7, 9: vergente jam die, declining, Suet. Oth. 7; so, jam senecta, Tac. A. 4, 41: vergens annis femina, id. ib. 13, 19: aegri vergentes in lethargum, Plin. 32, 10, 38, § 116: colore languido in candidum vergente, id. 12, 12, 26, § 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *wergō, from Proto-Indo-European *h₂wérg-e-ti, from *h₂werg- (“to turn”). Compare Hittite [script needed] (ḫurki-, “wheel”), Ancient Greek ἐέργω (eérgō, “to stop, scare away”), Ancient Greek εἶρξαι (eîrxai, “to hold off”), Sanskrit वृणक्ति (vṛṇakti, “to turn around, ward off”), Sanskrit वर्क् (vark, “to turn, rotate”), Sanskrit वरीवृजत्- (varīvṛjat-, “bending again and again”, ptcp.), Sanskrit प्र वावृजे (pra vāvṛje, “is turned towards”), and Tocharian A wärkṣantāñ (“rotating”, ptcp.). According to De Vaan, Latin vermina is from the same root.
In English words that came into English from vergō
- convergenceconvergentia
- divergedīvergō
- convergeconvergere
- vergevergō
- divergencydivergentia