adjectivefirst/second-declension adjective
Vergiliānus
Vergiliānus (feminine Vergiliāna, neuter Vergiliānum)
Classical[wɛr.ɡɪ.liˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ver.d͡ʒi.liˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveof or belonging to the poet Virgil, Virgilian
‘habendumque in animo semper illud Vergilianum: adeo in teneris consuescere multum est.’
‘‘and we must never forget the words of Virgil, "So strong is custom formed in early years."’’c. 35 CE – 100 CE, Quintilianus, Instituto Oratoria 1.3.13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Vergiliānus | Vergiliāna | Vergiliānum |
| genitive | Vergiliānī | Vergiliānae | Vergiliānī |
| dative | Vergiliānō | Vergiliānae | Vergiliānō |
| accusative | Vergiliānum | Vergiliānam | Vergiliānum |
| ablative | Vergiliānō | Vergiliānā | Vergiliānō |
| vocative | Vergiliāne | Vergiliāna | Vergiliānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Vergiliānī | Vergiliānae | Vergiliāna |
| genitive | Vergiliānōrum | Vergiliānārum | Vergiliānōrum |
| dative | Vergiliānīs | Vergiliānīs | Vergiliānīs |
| accusative | Vergiliānōs | Vergiliānās | Vergiliāna |
| ablative | Vergiliānīs | Vergiliānīs | Vergiliānīs |
| vocative | Vergiliānī | Vergiliānae | Vergiliāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Vergiliānus From Vergilius + -ānus.
Descendants
- EnglishVirgilian
- Italianvirgiliano
- Swedishvergiliansk