LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Vergiliānus

Vergiliānus (feminine Vergiliāna, neuter Vergiliānum)
Classical[wɛr.ɡɪ.liˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ver.d͡ʒi.liˈaː.nus]

Meaning

  1. adjectiveof or belonging to the poet Virgil, Virgilian
    ‘habendumque in animo semper illud Vergilianum: adeo in teneris consuescere multum est.’‘‘and we must never forget the words of Virgil, "So strong is custom formed in early years."’’c. 35 CE – 100 CE, Quintilianus, Instituto Oratoria 1.3.13

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeVergiliānusVergiliānaVergiliānum
genitiveVergiliānīVergiliānaeVergiliānī
dativeVergiliānōVergiliānaeVergiliānō
accusativeVergiliānumVergiliānamVergiliānum
ablativeVergiliānōVergiliānāVergiliānō
vocativeVergiliāneVergiliānaVergiliānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeVergiliānīVergiliānaeVergiliāna
genitiveVergiliānōrumVergiliānārumVergiliānōrum
dativeVergiliānīsVergiliānīsVergiliānīs
accusativeVergiliānōsVergiliānāsVergiliāna
ablativeVergiliānīsVergiliānīsVergiliānīs
vocativeVergiliānīVergiliānaeVergiliāna

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Vergiliānus From Vergilius + -ānus.

Descendants
  • EnglishVirgilian
  • Italianvirgiliano
  • Swedishvergiliansk

Quick answers

What does Vergiliānus mean in Latin?
Vergiliānus, a adjective, means “of or belonging to the poet Virgil, Virgilian”.
How do you pronounce Vergiliānus?
In classical Latin, [wɛr.ɡɪ.liˈaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ver.d͡ʒi.liˈaː.nus].