noun · femininefirst declension
vergentia
vergentia f (genitive vergentiae)
Meaning
- feminineinclination, tendency; vergence
Pro eorum, qui inflammationem pariunt, humorum vergentia inclinationesque, vacuationes facit Hippocrates.
1556, Galeni septima classis curandi methodum, Venice, page 117revulsio est motus: illa est humorum vergentia ad partem, qua non opportet vergere
1678, Jean-Baptiste Orivai, Propugnaculum Hippocraticae ac Galenicae doctrinae, Paris, page 99
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vergentia | vergentiae |
| genitive | vergentiae | vergentiārum |
| dative | vergentiae | vergentiīs |
| accusative | vergentiam | vergentiās |
| ablative | vergentiā | vergentiīs |
| vocative | vergentia | vergentiae |
Origins
New Latin (16th century), vergēns + -ia.