LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

vergentia

vergentia f (genitive vergentiae)

Meaning

  1. feminineinclination, tendency; vergence
    Pro eorum, qui inflammationem pariunt, humorum vergentia inclinationesque, vacuationes facit Hippocrates.1556, Galeni septima classis curandi methodum, Venice, page 117
    revulsio est motus: illa est humorum vergentia ad partem, qua non opportet vergere1678, Jean-Baptiste Orivai, Propugnaculum Hippocraticae ac Galenicae doctrinae, Paris, page 99

Declension

declension
formsingularplural
nominativevergentiavergentiae
genitivevergentiaevergentiārum
dativevergentiaevergentiīs
accusativevergentiamvergentiās
ablativevergentiāvergentiīs
vocativevergentiavergentiae

Origins

New Latin (16th century), vergēns + -ia.

Quick answers

What does vergentia mean in Latin?
vergentia, a noun, means “inclination, tendency; vergence”.
What is the genitive of vergentia?
The genitive singular is vergentiae. vergentia is feminine, first declension.