noun · neutersecond declension
veretillum
veretillum n (genitive veretillī)
Classical[wɛ.rɛˈtɪl.lũː]Ecclesiastical[ve.reˈtil.lum]
Meaning
- neuterAlternative reading of veretilla
et fortasse an peracute repperisse vobis videbamini, ut quaesisse me fingeretis ad illecebras magicas duo haec marina, veretillum et virginal; disce enim nomina rerum Latina, quae propterea varie nominai, ut denuo instructus accuses
158 CE – 159 CE, Apuleius, Apologia sive pro se de magia 34
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | veretillum | veretilla |
| genitive | veretillī | veretillōrum |
| dative | veretillō | veretillīs |
| accusative | veretillum | veretilla |
| ablative | veretillō | veretillīs |
| vocative | veretillum | veretilla |
vĕrētillum, i, n. dim. veretrum, = parvum veretrum, App. Mag. p. 296, 28.
Origins
See veretilla.