proper noun · masculinethird declension
Venicōnēs
Venicōnēs m pl (genitive Venicōnum)
Classical[wɛ.nɪˈkoː.neːs]Ecclesiastical[ve.niˈkɔː.nes]
Meaning
- A tribe of Britannia mentioned by Ptolemy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Venicōnēs |
| genitive | — | Venicōnum |
| dative | — | Venicōnibus |
| accusative | — | Venicōnēs |
| ablative | — | Venicōnibus |
| vocative | — | Venicōnēs |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Οὐενίκωνες (Oueníkōnes).