LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

veniālis

veniālis (neuter veniāle)
Classical[wɛ.niˈaː.lɪs]Ecclesiastical[ve.niˈaː.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationgracious
  2. Late Latintwo terminationpardonable, venial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeveniālisveniālisveniāle
genitiveveniālisveniālisveniālis
dativeveniālīveniālīveniālī
accusativeveniālemveniālemveniāle
ablativeveniālīveniālīveniālī
vocativeveniālisveniālisveniāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeveniālēsveniālēsveniālia
genitiveveniāliumveniāliumveniālium
dativeveniālibusveniālibusveniālibus
accusativeveniālīs
veniālēs
veniālīs
veniālēs
veniālia
ablativeveniālibusveniālibusveniālibus
vocativeveniālēsveniālēsveniālia

vĕnĭālis, e, adj. venia (post-class.).
I. Gracious: pax, Amm. 28, 5, 3; Serv. ad Verg. A. 4, 333.—
II. Pardonable, venial: ista translatio, Macr. S. 7, 16: quidam errores, Sid. Ep. 8, 11.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin veniālis From venia (“forgiveness”) + -ālis.

Descendants
  • Italianveniale
  • Frenchvénielfrom Old French venial
  • Englishvenialfrom Old French venial
  • Portuguesevenial
  • Spanishvenial
  • Piedmontesevenialfrom Italian veniale

In English words that came into English from veniālis

  • venialveniālis

Quick answers

What does veniālis mean in Latin?
veniālis, a adjective, means “gracious; pardonable, venial”.
How do you pronounce veniālis?
In classical Latin, [wɛ.niˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ve.niˈaː.lis].