adverb
vĕnĕrābĭlĭter
Meaning
- with veneration
vĕnĕrābĭlĭter, adv. venerabilis, II.,
I. with veneration, reverently:
assensus his dictis, Macr. S. 7, 11: exceperunt victorem, Val. Max. 5, 1, 5.