LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

venerābilis

venerābilis (neuter venerābile)
Classical[wɛ.nɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ve.neˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationvenerable, august

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevenerābilisvenerābilisvenerābile
genitivevenerābilisvenerābilisvenerābilis
dativevenerābilīvenerābilīvenerābilī
accusativevenerābilemvenerābilemvenerābile
ablativevenerābilīvenerābilīvenerābilī
vocativevenerābilisvenerābilisvenerābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevenerābilēsvenerābilēsvenerābilia
genitivevenerābiliumvenerābiliumvenerābilium
dativevenerābilibusvenerābilibusvenerābilibus
accusativevenerābilīs
venerābilēs
venerābilīs
venerābilēs
venerābilia
ablativevenerābilibusvenerābilibusvenerābilibus
vocativevenerābilēsvenerābilēsvenerābilia

vĕnĕrābĭlis, e, adj. veneror.
I. Pass., worthy of respect or reverence, reverend, venerable (not ante-Aug.): venerabilis vir miraculo litterarum ... venerabilior divinitate credita Carmentae matris, Liv. 1, 7, 8: magnos quidem illos ac venerabiles, Quint. 12, 1, 18: dives, Hor. S. 2, 5, 14: donum, Verg. A. 6, 408: partes eloquentiae (with sacrae), Tac. Or. 10.—
II. Act., showing veneration, venerating, revering, reverential (post-class.): senatus in deum, Val. Max. 1, 1, 15: verba erga deos, id. 2, 4, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin venerābilis From veneror (“to worship, revere”) + -bilis.

Descendants
  • Catalanvenerable
  • Frenchvénérable
  • Italianvenerabile
  • Portuguesevenerável
  • Romanianvenerabil
  • Spanishvenerable

In English words that came into English from venerābilis

  • venerablevenerābilis

Quick answers

What does venerābilis mean in Latin?
venerābilis, a adjective, means “venerable, august”.
How do you pronounce venerābilis?
In classical Latin, [wɛ.nɛˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ve.neˈraː.bi.lis].