LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vēndibilis

vēndibilis (neuter vēndibile)
Classical[weːnˈdɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[venˈdiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationsellable, saleable, for sale

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevēndibilisvēndibilisvēndibile
genitivevēndibilisvēndibilisvēndibilis
dativevēndibilīvēndibilīvēndibilī
accusativevēndibilemvēndibilemvēndibile
ablativevēndibilīvēndibilīvēndibilī
vocativevēndibilisvēndibilisvēndibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevēndibilēsvēndibilēsvēndibilia
genitivevēndibiliumvēndibiliumvēndibilium
dativevēndibilibusvēndibilibusvēndibilibus
accusativevēndibilīs
vēndibilēs
vēndibilīs
vēndibilēs
vēndibilia
ablativevēndibilibusvēndibilibusvēndibilibus
vocativevēndibilēsvēndibilēsvēndibilia

vendĭbĭlis, e, adj. id.,
I. that may be sold, salable, vendible.
I. Lit.: via vendibilis Herculanea multarum deliciarum et magnae pecuniae, Cic. Agr. 2, 14, 36; so, fundus, Hor. Ep. 1, 17, 47: merx, Plin. 32, 2, 11, § 23: proles, Col. 7, 6 fin.—Comp.: ager, Varr. R. R. 1, 4, 2; App. M. 8, p. 212, 5.—
II. Trop., acceptable, agreeable, popular: nam ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt, Cic. Fin. 1, 4, 12: vendibilis orator, id. Brut. 47, 174: (C. Visellius Varro) populo non erat satis vendibilis, id. ib. 76, 264: oratio, id. Lael. 25, 96: puella, Ov. Am. 3, 12, 10. —* Adv.: vendĭbĭlĭter, salably; pleasantly, Hier. Ep. 130, 18.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin vēndibilis From vēndō + -bilis.

Descendants
  • Catalanvendible
  • Italianvendibile
  • Portuguesevendível
  • Spanishvendible
  • Galicianvendible

In English words that came into English from vēndibilis

  • vendiblevēndibilis

Quick answers

What does vēndibilis mean in Latin?
vēndibilis, a adjective, means “sellable, saleable, for sale”.
How do you pronounce vēndibilis?
In classical Latin, [weːnˈdɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [venˈdiː.bi.lis].