LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vēgrandis

vēgrandis (neuter vēgrande)
Classical[weːˈɡran.dɪs]Ecclesiastical[veˈɡran.dis]

Meaning

  1. two terminationnot very large; little, small, diminutive, puny

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevēgrandisvēgrandisvēgrande
genitivevēgrandisvēgrandisvēgrandis
dativevēgrandīvēgrandīvēgrandī
accusativevēgrandemvēgrandemvēgrande
ablativevēgrandīvēgrandīvēgrandī
vocativevēgrandisvēgrandisvēgrande
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevēgrandēsvēgrandēsvēgrandia
genitivevēgrandiumvēgrandiumvēgrandium
dativevēgrandibusvēgrandibusvēgrandibus
accusativevēgrandīs
vēgrandēs
vēgrandīs
vēgrandēs
vēgrandia
ablativevēgrandibusvēgrandibusvēgrandibus
vocativevēgrandēsvēgrandēsvēgrandia

vē-grandis, e, adj.,
I. not very large, little, small, diminutive (very rare): oves vegrandes atque imbecillae, Varr. R. R. 2, 2, 13: farra, Ov. F. 3, 445: frumentum, Fest. p. 372: gradus, Plaut. Fragm. ib.—
II. Very great, = valde grandis, Non. 183, 30: non idcirco extollitur, nec vitae vegrandi datur, Lucil. ap. Non. l. l. (Sat. 26, 35): homo vegrandi macie torridus, Cic. Agr. 2, 34, 93 (dub. Zumpt; B. and K. ut grandi).

Origins

Proto-Italic *grandis Latin grandis Latin vēgrandis From vē- (“not, less”) + grandis (“large”).

Quick answers

What does vēgrandis mean in Latin?
vēgrandis, a adjective, means “not very large; little, small, diminutive, puny”.
How do you pronounce vēgrandis?
In classical Latin, [weːˈɡran.dɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈɡran.dis].