LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vatius

vatius (feminine vatia, neuter vatium)
Classical[ˈwa.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈvat.t͡si.us]

Meaning

  1. adjectivebent outwards
  2. adjectivebow-legged

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevatiusvatiavatium
genitivevatiīvatiaevatiī
dativevatiōvatiaevatiō
accusativevatiumvatiamvatium
ablativevatiōvatiāvatiō
vocativevatievatiavatium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevatiīvatiaevatia
genitivevatiōrumvatiārumvatiōrum
dativevatiīsvatiīsvatiīs
accusativevatiōsvatiāsvatia
ablativevatiīsvatiīsvatiīs
vocativevatiīvatiaevatia

vătĭus, a, um, adj.,
I. bent outwards: (canes) sint cruribus rectis et potius varis quam vatiis, Varr. R. R. 2, 9, 4; hence, of persons with legs bent out wards, bowlegged: quaesitum est, an balbus et blaesus ... et varus et vatius sanus sit, Dig. 21, 1, 10 fin.; Mart. 12, 70, 1.—Subst.: vătĭa, ae, m., a bowlegged man: imitari vatias, Varr. L. L. 9, § 10 Müll.; cf. Plin. 11, 45, 105, § 204.

Origins

From Proto-Indo-European *wat- (“curved”) + -ius. Cognate with vatāx (“having deformed feet”), Proto-Germanic *waþwô (“curve, bend; calf of the leg, knee”).

Quick answers

What does vatius mean in Latin?
vatius, a adjective, means “bent outwards; bow-legged”.
How do you pronounce vatius?
In classical Latin, [ˈwa.ti.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvat.t͡si.us].