adjectivefirst/second-declension adjective
vatius
vatius (feminine vatia, neuter vatium)
Classical[ˈwa.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈvat.t͡si.us]
Meaning
- adjectivebent outwards
- adjectivebow-legged
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vatius | vatia | vatium |
| genitive | vatiī | vatiae | vatiī |
| dative | vatiō | vatiae | vatiō |
| accusative | vatium | vatiam | vatium |
| ablative | vatiō | vatiā | vatiō |
| vocative | vatie | vatia | vatium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vatiī | vatiae | vatia |
| genitive | vatiōrum | vatiārum | vatiōrum |
| dative | vatiīs | vatiīs | vatiīs |
| accusative | vatiōs | vatiās | vatia |
| ablative | vatiīs | vatiīs | vatiīs |
| vocative | vatiī | vatiae | vatia |
vătĭus, a, um, adj.,
I. bent outwards:
(canes) sint cruribus rectis et potius varis quam vatiis, Varr. R. R. 2, 9, 4; hence, of persons with legs bent out wards, bowlegged: quaesitum est, an balbus et blaesus ... et varus et vatius sanus sit, Dig. 21, 1, 10 fin.; Mart. 12, 70, 1.—Subst.: vătĭa, ae, m., a bowlegged man: imitari vatias, Varr. L. L. 9, § 10 Müll.; cf. Plin. 11, 45, 105, § 204.Origins
From Proto-Indo-European *wat- (“curved”) + -ius. Cognate with vatāx (“having deformed feet”), Proto-Germanic *waþwô (“curve, bend; calf of the leg, knee”).