proper noun · masculinefirst declension
Vatia
Vatia m sg (genitive Vatiae)
Classical[ˈwa.ti.a]Ecclesiastical[ˈvat.t͡si.a]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularPublius Servilius Vatia Isauricus, a Roman general
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vatia | — |
| genitive | Vatiae | — |
| dative | Vatiae | — |
| accusative | Vatiam | — |
| ablative | Vatiā | — |
| vocative | Vatia | — |
vătĭa, ae, v. vatius.