LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, impersonal in the passive

vāpulō

vāpulō (present infinitive vāpulāre, perfect active vāpulāvī, supine vāpulātum)
Classical[ˈwaː.pʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈvaː.pu.lo]

Meaning

  1. impersonalintransitivemediopassiveto be flogged or beaten
    Hinc enim mihi dextra vox auris, ut videtur, verberat. ―c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 1.1.179–180
    Numquam vidi iniquius certationem comparatam quam haec hodie inter nos fuit:160 BCE, Publius Terentius Afer, Adelphoe 2.211–213
  2. derogatoryimpersonalused as a curse
    Nunc profecto vapula ob mendacium.c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 1.1.216
    Pergin precari pessimo? ― Quae res? Tun libero homini male servos loquere? ― Vapula. ― Id quidem tibi hercle fiet,c. 209 BCE, Plautus, Asinaria 2.4.71–73
  3. figurativelyimpersonalto be attacked, lashed
    […]quom se omnium sermonibus sentiet vapulare et quom has actiones euanatreptous videbit, ruere incipiat.68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 2.14.1
  4. impersonalto be beaten, conquered
    Quod ad Caesarem, crebri et non belli de eo rumores, sed susurratores dumtaxat veniunt. Alius equitem perdidisse, quod, opinor, certe factum est, alius septimam legionem vapulasse, ipsum apud Bellovacos circumsederi interclusum ab reliquo exercitu;[…]62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 8.1.4
  5. impersonalto be struck, beaten
    De oliveto oleam, quam manu tangere possis e terra ac scalis, legere oportet potius quam quatere, quod ea quae vapulavit macescit nec dat tantum olei.116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 1.55.1
    vela secundis inflata notis ventos nimium timuere suos, nubibus ipsis inserta caput turris pluvio vapulat Austro, densasque nemus spargens umbras annosa videt robora frangi;[…]c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Agamemnon 90–95
  6. impersonalto be afflicted, in trouble
    Nihil hoc Iovis ad iudicium attinet:c. 191 BCE, Plautus, Pseudolus 1.1.12–13
  7. impersonalto be squandered
    Vapulat peculium, actum est.c. 200 BCE, Plautus, Stichus 5.5.10
    Nam apud nos quoque multa quae procul a mari fuerant subito eius accessu vapulauerunt et villas in prospectu collocatas fluctus qui longe audiebatur invasit;[…]c. 65 CE, Seneca Minor, Naturales quaestiones 6.7.6

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vāpulōvāpulābamvāpulābōvāpulāvīvāpulāveramvāpulāverō
vāpulārō
2nd sg.vāpulāsvāpulābāsvāpulābisvāpulāvistī
vāpulāstī
vāpulāverās
vāpulārās
vāpulāveris
3rd sg.vāpulatvāpulābatvāpulābitvāpulāvitvāpulāverat
vāpulārat
vāpulāverit
vāpulārit
1st pl.vāpulāmusvāpulābāmusvāpulābimusvāpulāvimusvāpulāverāmusvāpulāverimus
vāpulārimus
2nd pl.vāpulātisvāpulābātisvāpulābitisvāpulāvistis
vāpulāstis
vāpulāverātis
vāpulārātis
vāpulāveritis
vāpulāritis
3rd pl.vāpulantvāpulābantvāpulābuntvāpulāvērunt
vāpulāvēre, vāpulārunt
vāpulāverant
vāpulārant
vāpulāverint
vāpulārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vāpulemvāpulāremvāpulāverim
vāpulārim
vāpulāvissem
vāpulāssem
2nd sg.vāpulēsvāpulārēsvāpulāverīsvāpulāvissēs
vāpulāssēs
3rd sg.vāpuletvāpulāretvāpulāverit
vāpulārit
vāpulāvisset
vāpulāsset
1st pl.vāpulēmusvāpulārēmusvāpulāverīmus
vāpulārīmus
vāpulāvissēmus
vāpulāssēmus
2nd pl.vāpulētisvāpulārētisvāpulāverītis
vāpulārītis
vāpulāvissētis
vāpulāssētis
3rd pl.vāpulentvāpulārentvāpulāverint
vāpulārint
vāpulāvissent
vāpulāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.vāpulāturvāpulābāturvāpulābitur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.vāpulanturvāpulābanturvāpulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.vāpulēturvāpulārētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.vāpulenturvāpulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vāpulā—
pres. 2nd pl.vāpulāte—
fut. 2nd sg.vāpulātō—
fut. 3rd sg.vāpulātōvāpulātor
fut. 2nd pl.vāpulātōte—
fut. 3rd pl.vāpulantōvāpulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevāpulārevāpulārī
perfect infinitivevāpulāvisse
vāpulāsse
vāpulātum esse
future infinitivevāpulātūrum essevāpulātum īrī
present participlevāpulāns—
perfect participle—vāpulātum
future participlevāpulātūrus
vāpulātūra, vāpulātūrā, vāpulātūrae, vāpulātūram, vāpulātūrārum, vāpulātūrās, vāpulātūre, vāpulātūrī, vāpulātūrīs, vāpulātūrō, vāpulātūrōrum, vāpulātūrōs, vāpulātūrum
vāpulandum
vāpulanda, vāpulandā, vāpulandae, vāpulandam, vāpulandārum, vāpulandās, vāpulande, vāpulandīs, vāpulandōrum, vāpulandōs, vāpulandus
gerundvāpulandī, vāpulandō, vāpulandumsupinevāpulātum, vāpulātū

vāpŭlo, āvi, 1,
I. v. neutral pass. [perh. root vap-; cf. vappo; prop. to wriggle, flutter; hence], to get a cudgelling or flogging, to be flogged.
I. Lit.: ego vapulando, ille verberando usque ambo defessi sumus, Ter. Ad. 2, 2, 5; so (opp. verberare), Plaut. Am. 1, 1, 178: vapulo ego invitus, id. Cas. 5, 3, 15: ergo istoc magis, Quia vaniloquus, vapulabis, id. Am. 1, 1, 223: cum corpus vapulet, Lucr. 4, 936: non ego, sed tenuis vapulat umbra mea, Prop. 3, 3 (2, 12), 20: qui illum viderant ab illo flagris vapulantem, Sen. Lud. Mort. Claud. 15, 2: testis in reum rogatus, an ab reo fustibus vapulasset, Quint. 9, 2, 12; 1, 3, 16: saepe territus quasi vapulaturus, Dig. 47, 10, 15: coctum ego, non vapulatum dudum conductus fui, Plaut. Aul. 3, 3, 9.—
2. Vapula, vapulet, as an opprobrious expression, you be flogged! he be flogged! like the vulg. Engl., you be hanged! he be hanged! nunc profecto vapula ob mendacium, Plaut. Am. 1, 1, 214; id. As. 2, 4, 72; id. Truc. 5, 53: vapulet! Ne sibi me credat supplicem fore! id. Pers. 2, 3, 17: vapulare te vehementer jubeo, id. Curc. 4, 4, 12.—Hence, prov.: vapula Papiria, of doubtful signif.; v. Fest. p. 372 Müll. —
B. Transf.
1. Of troops, like our to be beaten, i. e. to be conquered: septimam legionem vapulasse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4.—
2. Of property, to be dissipated, squandered: vapulat peculium, Plaut. Stich. 5, 5, 10: multa, Sen. Q. N. 6, 7, 6.—
3. In gen., of inanim. things, to be struck, beaten: (olea) quae vapulavit macescit, Varr. R. R. 1, 55, 1: turris pluvio, Sen. Agam. 93.—
II. Trop., to be lashed, attacked: omnium sermonibus vapulare, Cic. Att. 2, 14, 1.—
B. To be in trouble, to be afflicted: sub Veneris regno vapulo, non sub Jovis, Plaut. Ps. 1, 1, 15.

Origins

From Proto-Indo-European *weh₂p-. Probably onomatopoeic in its origin, meaning 'cry, wail', from which meaning the attested meaning 'be beaten, be stricken' evolved.

Descendants
  • Englishvapulate
  • Spanishvapulear
  • Spanishvapular

In English words that came into English from vāpulō

  • vapulatevāpulō
  • vapulationvāpulāre

Quick answers

What does vāpulō mean in Latin?
vāpulō, a verb, means “to be flogged or beaten; used as a curse; to be attacked, lashed”.
What are the principal parts of vāpulō?
vāpulō, vāpulāre, vāpulāvī, vāpulātum (first conjugation, impersonal in the passive).
How do you pronounce vāpulō?
In classical Latin, [ˈwaː.pʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvaː.pu.lo].