LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

vandalismus

vandalismus m sg (genitive vandalismī)
Classical[wan.daˈlɪs.mʊs]Ecclesiastical[van.daˈliz.mus]

Meaning

  1. New Latinmasculinesingulara linguistic feature associated with or characteristic of the Vandal people
  2. New Latinmasculinesingularvandalism; barbarous destructiveness
    Nam vivida repugnantia quam experimur cùm videmus haec entia barbare tractari et destrui, satis jàm indicaret crudelitatem et vandalismum à naturâ reprobari.1860, Nicolas Chevallier, Compendium philosophicum, ab ex-professore Seminarii Nanceïensis redactum, page 447:

Declension

declension
formsingularplural
nominativevandalismus—
genitivevandalismī—
dativevandalismō—
accusativevandalismum—
ablativevandalismō—
vocativevandalisme—

Origins

From Vandalī + -ismus. In sense 2, calque of French vandalisme (“vandalism”).

Quick answers

What does vandalismus mean in Latin?
vandalismus, a noun, means “a linguistic feature associated with or characteristic of the Vandal people; vandalism; barbarous destructiveness”.
What is the genitive of vandalismus?
The genitive singular is vandalismī. vandalismus is masculine, second declension.
How do you pronounce vandalismus?
In classical Latin, [wan.daˈlɪs.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [van.daˈliz.mus].