adjectivethird-declension two-termination adjective
vancouverēnsis
vancouverēnsis (neuter vancouverēnse)
Classical[waŋ.kuː.wɛˈrẽː.sɪs]Ecclesiastical[vaŋ.ku.veˈrɛn.sis]
Meaning
- New Latinrelationaltwo terminationVancouver
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vancouverēnsis | vancouverēnsis | vancouverēnse |
| genitive | vancouverēnsis | vancouverēnsis | vancouverēnsis |
| dative | vancouverēnsī | vancouverēnsī | vancouverēnsī |
| accusative | vancouverēnsem | vancouverēnsem | vancouverēnse |
| ablative | vancouverēnsī | vancouverēnsī | vancouverēnsī |
| vocative | vancouverēnsis | vancouverēnsis | vancouverēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vancouverēnsēs | vancouverēnsēs | vancouverēnsia |
| genitive | vancouverēnsium | vancouverēnsium | vancouverēnsium |
| dative | vancouverēnsibus | vancouverēnsibus | vancouverēnsibus |
| accusative | vancouverēnsīs vancouverēnsēs | vancouverēnsīs vancouverēnsēs | vancouverēnsia |
| ablative | vancouverēnsibus | vancouverēnsibus | vancouverēnsibus |
| vocative | vancouverēnsēs | vancouverēnsēs | vancouverēnsia |