noun · femininefirst declension
valēriāna
valēriāna f (genitive valēriānae)
Classical[wa.ɫeː.riˈaː.na]Ecclesiastical[va.le.riˈaː.na]
Meaning
- valerian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | valēriāna | valēriānae |
| genitive | valēriānae | valēriānārum |
| dative | valēriānae | valēriānīs |
| accusative | valēriānam | valēriānās |
| ablative | valēriānā | valēriānīs |
| vocative | valēriāna | valēriānae |
Origins
Phonological rematching of Old High German baldriān (“valerian”) (see German Baldrian) with Latin Valēriānus, the German word being descended from Middle Mongol балчиргана (“false hellebore, angelica”). See more at Ottoman Turkish بالدران.
Descendants
- Englishvalerian
- Italianvaleriana
- TranslingualValeriana