adjectivefirst/second-declension adjective
valentiānus
valentiānus (feminine valentiāna, neuter valentiānum)
Classical[wa.ɫɛn.tiˈaː.nʊs]Ecclesiastical[va.len.t͡siˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveValencian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | valentiānus | valentiāna | valentiānum |
| genitive | valentiānī | valentiānae | valentiānī |
| dative | valentiānō | valentiānae | valentiānō |
| accusative | valentiānum | valentiānam | valentiānum |
| ablative | valentiānō | valentiānā | valentiānō |
| vocative | valentiāne | valentiāna | valentiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | valentiānī | valentiānae | valentiāna |
| genitive | valentiānōrum | valentiānārum | valentiānōrum |
| dative | valentiānīs | valentiānīs | valentiānīs |
| accusative | valentiānōs | valentiānās | valentiāna |
| ablative | valentiānīs | valentiānīs | valentiānīs |
| vocative | valentiānī | valentiānae | valentiāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -anus Latin valentiānus From Valentia (“Valencia”) + -anus (“-ian: forming adjectives”).
Descendants
- FrenchValentien