noun · masculinefourth declension
vāgītus
vāgītus m (genitive vāgītūs)
Classical[waːˈɡiː.tʊs]Ecclesiastical[vaˈd͡ʒiː.tus]
Meaning
- a crying, wailing
relictis catulis lupa secuta vagitum uber admovit infantibus matremque egit.
Florus, Epitome of Roman History 1.3-4
Latīnē defined in Latin in our graded readers
flētus īnfantisvāgītus -ūs (m) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vāgītus | vāgītūs |
| genitive | vāgītūs | vāgītuum |
| dative | vāgītuī | vāgītibus |
| accusative | vāgītum | vāgītūs |
| ablative | vāgītū | vāgītibus |
| vocative | vāgītus | vāgītūs |
vāgītus, ūs, m. vagio,
I. a crying, squalling of young children:
vagitus et ploratus, Plin. 7, praef. § 2: vagituque locum lugubri complet, Lucr. 5, 226: continuo auditae voces vagitus et ingens Infantumque animae flentes, Verg. A. 6, 426: edere vagitum, Quint. 1, 1, 21: dare, Ov. H. 11, 85: sonare vagitibus, Mart. 9, 21, 3.—Of the bleating of young goats, Ov. M. 15, 466; cf. Varr. L. L. 7, § 104 Müll.—Of a crying for pain: nec nox ulla ... Quae non audierit mixtos vagitibus aegris Ploratus, Lucr. 2, 579; Cels. 7 praef. med.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vāgītus (ūs), m
vagio, a crying, squalling: voces vagitus et ingens Infantumque animae flentes, V.: vagitūs similes puerilibus haedum Edentem, i. e. bleating like crying babes, O.
Origins
From vāgiō (“to cry, wail”) + -tus (forming action nouns).
Descendants
- Englishvagitus
- Italianvagito
- Italianguaito
- Portuguesevagido
- Spanishvagido
In English words that came into English from vāgītus
- vagitusvāgītus