proper noun · masculinesecond declension
Vagitanus
Vagitanus m sg (genitive Vagitanī)
Meaning
- RomanmasculinesingularVagitanus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vagitanus | — |
| genitive | Vagitanī | — |
| dative | Vagitanō | — |
| accusative | Vagitanum | — |
| ablative | Vagitanō | — |
| vocative | Vagitane | — |
Origins
Possibly related to Latin vagitus (“baby's cry”).