verbfirst conjugation, deponent
vador
vador (present infinitive vadārī or vadārier, perfect active vadātus sum)
Classical[ˈwa.dɔr]Ecclesiastical[ˈvaː.dor]
Meaning
- deponentto put under bail to appear in court
- deponentto bind, pledge, or obligate to do something in general
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vador | vadābar | vadābor | — | — | — |
| 2nd sg. | vadāris vadāre | vadābāris vadābāre | vadāberis vadābere | — | — | — |
| 3rd sg. | vadātur | vadābātur | vadābitur | — | — | — |
| 1st pl. | vadāmur | vadābāmur | vadābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | vadāminī | vadābāminī | vadābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | vadantur | vadābantur | vadābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vader | vadārer | — | — |
| 2nd sg. | vadēris vadēre | vadārēris vadārēre | — | — |
| 3rd sg. | vadētur | vadārētur | — | — |
| 1st pl. | vadēmur | vadārēmur | — | — |
| 2nd pl. | vadēminī | vadārēminī | — | — |
| 3rd pl. | vadentur | vadārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | vadāre | — |
| pres. 2nd pl. | vadāminī | — |
| fut. 2nd sg. | vadātor | — |
| fut. 3rd sg. | vadātor | — |
| fut. 3rd pl. | vadantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | vadārī vadārier | — |
| perfect infinitive | vadātum esse | — |
| future infinitive | vadātūrum esse | — |
| present participle | vadāns | — |
| perfect participle | vadātus vadāta, vadātā, vadātae, vadātam, vadātārum, vadātās, vadāte, vadātī, vadātīs, vadātō, vadātōrum, vadātōs | — |
| future participle | vadātūrus | vadandus |
gerundvadandī, vadandō, vadandumsupinevadātum, vadātū
vădor, ātus (
I. inf. vadarier, Plaut. Aul. 2, 4, 40), 1, v. dep. a. [1. vas]; jurid. t. t., to bind over by bail to appear in court: Sa. Vadatur hic me. Poe. Utinam vades desint, in carcere ut sis, Plaut. Pers. 2, 4, 18:
postulat, ut sibi liceret milvom vadarier, id. Aul. 2, 4, 40: neque vadari amplius neque vadimonium promittere ... hominem vadari, Cic. Quint. 6, 23; cf. id. ib. 19, 61: (Apronius) cum ex Leontino usque ad Lilybaeum aliquem vadaretur, Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38: tot vadibus accusator vadatus est reum, Liv. 3, 13, 8: jamque vadaturus, lecticā prodeat, inquit, Ov. R. Am. 665: casu tunc respondere vadato Debebat (= ei, qui eum vadatus erat, vadimonio obligaverat), Hor. S. 1, 9, 36.!*? vădātus, a, um, in pass. signif. (prop. bound over to appear in court; hence, transf., in gen.), bound, pledged, engaged to do any thing (ante- and postclass.): vadatus = obstrictus vel sub fidejussione ambulans; sicut Fenestella ait: apud quem vadatus amicitiae nodulo tenebatur, Fulg. Expos. Serm. Ant. p. 567: ita me vadatum amore vinctumque attines, Plaut. Bacch. 2, 2, 3: trico, Lucil. ap. Non. 8, 24: memineris mihi reliqua vitae tuae curricula vadata, devoted, App. M. 11, p. 259, 40; Pac. Pan. Theod. 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vador ātus, ārī, dep.
1 vas.—In law, to bind over for appearance: hominem: tot vadibus reum, L.: Iamque vadaturus, lecticā prodeat, inquit, O. —P. as subst m.: casu tunc respondere vadato Debebat (i. e. ei qui se vadatus erat), H.
Origins
- Proto-Italic*woss
- Latinvador
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vador From vas (“surety, bail”) + -ō.