adjectivefirst/second-declension adjective
ūsuārius1
ūsuārius (feminine ūsuāria, neuter ūsuārium)
Classical[uː.suˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[u.s̬uˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveThat which is used but not possessed.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūsuārius | ūsuāria | ūsuārium |
| genitive | ūsuāriī | ūsuāriae | ūsuāriī |
| dative | ūsuāriō | ūsuāriae | ūsuāriō |
| accusative | ūsuārium | ūsuāriam | ūsuārium |
| ablative | ūsuāriō | ūsuāriā | ūsuāriō |
| vocative | ūsuārie | ūsuāria | ūsuārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūsuāriī | ūsuāriae | ūsuāria |
| genitive | ūsuāriōrum | ūsuāriārum | ūsuāriōrum |
| dative | ūsuāriīs | ūsuāriīs | ūsuāriīs |
| accusative | ūsuāriōs | ūsuāriās | ūsuāria |
| ablative | ūsuāriīs | ūsuāriīs | ūsuāriīs |
| vocative | ūsuāriī | ūsuāriae | ūsuāria |
ūsŭārĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to use, usuary, viz.,
I. Pass., that is used, made use of:
servus, i. e. whom one has the use of, but does not own, Dig. 7, 8, 14; Gell. 4, 1, 23.—II. Act., as subst.: ūsŭā-rĭus, ii, m., one who uses or has the use of a thing, but no right of property in it:
usus aquae personalis est: et ideo ad heredem usuarii transmitti non potest, Dig. 7, 8, 21: eadem et in usuario dicenda sunt, ib. 7, 1, 13, § 2.Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin ūsus Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin ūsuārius From ūsus (“use”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).