adjectivefirst/second-declension adjective
ūnivocus
ūnivocus (feminine ūnivoca, neuter ūnivocum)
Classical[uːˈnɪ.wɔ.kʊs]Ecclesiastical[uˈniː.vo.kus]
Meaning
- Late Latinadjectiveunivocal, unambiguous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnivocus | ūnivoca | ūnivocum |
| genitive | ūnivocī | ūnivocae | ūnivocī |
| dative | ūnivocō | ūnivocae | ūnivocō |
| accusative | ūnivocum | ūnivocam | ūnivocum |
| ablative | ūnivocō | ūnivocā | ūnivocō |
| vocative | ūnivoce | ūnivoca | ūnivocum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca |
| genitive | ūnivocōrum | ūnivocārum | ūnivocōrum |
| dative | ūnivocīs | ūnivocīs | ūnivocīs |
| accusative | ūnivocōs | ūnivocās | ūnivoca |
| ablative | ūnivocīs | ūnivocīs | ūnivocīs |
| vocative | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca |
ūnĭvŏcus, a, um, adj. unus-vox,
I. that has but one meaning, univocal (logical t. t.):
univocis aequivoca conectere, Mart. Cap. 4, § 339; 4, § 356.Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinūnivocus
Latin -vocus Latin ūnivocus From ūnus (“one”) + -vocus (“having meaning”).
Descendants
- Englishunivocal
- Frenchunivoque
- Italianunivoco
- Portugueseunívoco
- Spanishunívoco
In English words that came into English from ūnivocus
- univocalūnivocus
- univocityūnivocitās