adjectivefirst/second-declension adjective
univittātus
univittātus (feminine univittāta, neuter univittātum)
Classical[ʊ.nɪ.wɪtˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[u.ni.vitˈtaː.tus]
Meaning
- New LatinadjectiveHaving one band or stripe
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | univittātus | univittāta | univittātum |
| genitive | univittātī | univittātae | univittātī |
| dative | univittātō | univittātae | univittātō |
| accusative | univittātum | univittātam | univittātum |
| ablative | univittātō | univittātā | univittātō |
| vocative | univittāte | univittāta | univittātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | univittātī | univittātae | univittāta |
| genitive | univittātōrum | univittātārum | univittātōrum |
| dative | univittātīs | univittātīs | univittātīs |
| accusative | univittātōs | univittātās | univittāta |
| ablative | univittātīs | univittātīs | univittātīs |
| vocative | univittātī | univittātae | univittāta |
Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinunivittātus
Latin uni- Latin vittatus Latin univittātus From uni- + vittatus.