LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ūnigenitus

ūnigenitus (feminine ūnigenita, neuter ūnigenitum)
Classical[uː.nɪˈɡɛ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[u.niˈd͡ʒɛː.ni.tus]

Meaning

  1. adjectiveonly-begotten

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeūnigenitusūnigenitaūnigenitum
genitiveūnigenitīūnigenitaeūnigenitī
dativeūnigenitōūnigenitaeūnigenitō
accusativeūnigenitumūnigenitamūnigenitum
ablativeūnigenitōūnigenitāūnigenitō
vocativeūnigeniteūnigenitaūnigenitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeūnigenitīūnigenitaeūnigenita
genitiveūnigenitōrumūnigenitārumūnigenitōrum
dativeūnigenitīsūnigenitīsūnigenitīs
accusativeūnigenitōsūnigenitāsūnigenita
ablativeūnigenitīsūnigenitīsūnigenitīs
vocativeūnigenitīūnigenitaeūnigenita

ūnĭ-gĕnĭtus, a, um, adj. id.,
I. onlybegotten, only (eccl. Lat.; cf. unicus): unigenitus ille vocatur, qui parentibus solus sit, Hier. adv. Helv. 9: filius, Tert. adv Gnost. 7; Aug. Civ. Dei, 11, 24; Vulg. Johan 1, 14.

Origins

Calque of Ancient Greek μονογενής (monogenḗs).

Descendants
  • Englishonly-begotten
  • Germaneingeboren
  • Italianunigenito
  • Portugueseunigénito
  • Portugueseunigênito
  • Spanishunigénito

In English words that came into English from ūnigenitus

  • unigenitureūnigenitus

Quick answers

What does ūnigenitus mean in Latin?
ūnigenitus, a adjective, means “only-begotten”.
How do you pronounce ūnigenitus?
In classical Latin, [uː.nɪˈɡɛ.nɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [u.niˈd͡ʒɛː.ni.tus].