adjectivefirst/second-declension adjective
ūnigenitus
ūnigenitus (feminine ūnigenita, neuter ūnigenitum)
Classical[uː.nɪˈɡɛ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[u.niˈd͡ʒɛː.ni.tus]
Meaning
- adjectiveonly-begotten
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnigenitus | ūnigenita | ūnigenitum |
| genitive | ūnigenitī | ūnigenitae | ūnigenitī |
| dative | ūnigenitō | ūnigenitae | ūnigenitō |
| accusative | ūnigenitum | ūnigenitam | ūnigenitum |
| ablative | ūnigenitō | ūnigenitā | ūnigenitō |
| vocative | ūnigenite | ūnigenita | ūnigenitum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnigenitī | ūnigenitae | ūnigenita |
| genitive | ūnigenitōrum | ūnigenitārum | ūnigenitōrum |
| dative | ūnigenitīs | ūnigenitīs | ūnigenitīs |
| accusative | ūnigenitōs | ūnigenitās | ūnigenita |
| ablative | ūnigenitīs | ūnigenitīs | ūnigenitīs |
| vocative | ūnigenitī | ūnigenitae | ūnigenita |
ūnĭ-gĕnĭtus, a, um, adj. id.,
I. onlybegotten, only (eccl. Lat.; cf. unicus): unigenitus ille vocatur, qui parentibus solus sit, Hier. adv. Helv. 9: filius, Tert. adv Gnost. 7; Aug. Civ. Dei, 11, 24; Vulg. Johan 1, 14.
Origins
Calque of Ancient Greek μονογενής (monogenḗs).
Descendants
- Englishonly-begotten
- Germaneingeboren
- Italianunigenito
- Portugueseunigénito
- Portugueseunigênito
- Spanishunigénito
In English words that came into English from ūnigenitus
- unigenitureūnigenitus