adjectivefirst/second-declension adjective
ūniflōrus
ūniflōrus (feminine ūniflōra, neuter ūniflōrum)
Classical[uː.nɪˈfɫoː.rʊs]Ecclesiastical[u.niˈflɔː.rus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving a single flower
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūniflōrus | ūniflōra | ūniflōrum |
| genitive | ūniflōrī | ūniflōrae | ūniflōrī |
| dative | ūniflōrō | ūniflōrae | ūniflōrō |
| accusative | ūniflōrum | ūniflōram | ūniflōrum |
| ablative | ūniflōrō | ūniflōrā | ūniflōrō |
| vocative | ūniflōre | ūniflōra | ūniflōrum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūniflōrī | ūniflōrae | ūniflōra |
| genitive | ūniflōrōrum | ūniflōrārum | ūniflōrōrum |
| dative | ūniflōrīs | ūniflōrīs | ūniflōrīs |
| accusative | ūniflōrōs | ūniflōrās | ūniflōra |
| ablative | ūniflōrīs | ūniflōrīs | ūniflōrīs |
| vocative | ūniflōrī | ūniflōrae | ūniflōra |
Origins
From ūni- (“one”) + -flōrus (“-flowered”).