LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ūnidentātus

ūnidentātus (feminine ūnidentāta, neuter ūnidentātum)
Classical[uː.nɪ.dɛnˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[u.ni.denˈtaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivesingle-toothed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeūnidentātusūnidentātaūnidentātum
genitiveūnidentātīūnidentātaeūnidentātī
dativeūnidentātōūnidentātaeūnidentātō
accusativeūnidentātumūnidentātamūnidentātum
ablativeūnidentātōūnidentātāūnidentātō
vocativeūnidentāteūnidentātaūnidentātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeūnidentātīūnidentātaeūnidentāta
genitiveūnidentātōrumūnidentātārumūnidentātōrum
dativeūnidentātīsūnidentātīsūnidentātīs
accusativeūnidentātōsūnidentātāsūnidentāta
ablativeūnidentātīsūnidentātīsūnidentātīs
vocativeūnidentātīūnidentātaeūnidentāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*ís?
  2. Proto-Indo-European*h₁óynos
  3. Proto-Italic*oinos
  4. Old Latinoinos
  5. Latinūnidentātus

Latin ūni- Latin dentātus Latin ūnidentātus From ūni- + dentātus.

Quick answers

What does ūnidentātus mean in Latin?
ūnidentātus, a adjective, means “single-toothed”.
How do you pronounce ūnidentātus?
In classical Latin, [uː.nɪ.dɛnˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [u.ni.denˈtaː.tus].
Where does ūnidentātus come from?
Proto-Indo-European *ís? → Proto-Indo-European *h₁óynos → Proto-Italic *oinos → Old Latin oinos → Latin ūnidentātus.