LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral

ūndētrīcēsimus

ūndētrīcēsimus (feminine ūndētrīcēsima, neuter ūndētrīcēsimum)
Classical[uːn.deː.triːˈkeː.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[un.de.triˈt͡ʃɛː.s̬i.mus]

Meaning

  1. numeraltwenty-ninth
    anno octauo postquam in Hispaniam uenerat, Cn. Scipio undetricesimo die post fratris mortem est interfectus.Cneius Scipio was slain in the eighth year after his arrival in Spain, and on the twenty-ninth day after the death of his brother.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 25.36
    “Avarus” non simplex vocabulum, sed iunctum copulatumque esse P. Nigidius dicit in commentariorum undetricesimo.Publius Nigidius, in the twenty-ninth book of his Commentaries, declares that avarus is not a simple word, but is compounded of two parts.c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 10.5

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeūndētrīcēsimusūndētrīcēsimaūndētrīcēsimum
genitiveūndētrīcēsimīūndētrīcēsimaeūndētrīcēsimī
dativeūndētrīcēsimōūndētrīcēsimaeūndētrīcēsimō
accusativeūndētrīcēsimumūndētrīcēsimamūndētrīcēsimum
ablativeūndētrīcēsimōūndētrīcēsimāūndētrīcēsimō
vocativeūndētrīcēsimeūndētrīcēsimaūndētrīcēsimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeūndētrīcēsimīūndētrīcēsimaeūndētrīcēsima
genitiveūndētrīcēsimōrumūndētrīcēsimārumūndētrīcēsimōrum
dativeūndētrīcēsimīsūndētrīcēsimīsūndētrīcēsimīs
accusativeūndētrīcēsimōsūndētrīcēsimāsūndētrīcēsima
ablativeūndētrīcēsimīsūndētrīcēsimīsūndētrīcēsimīs
vocativeūndētrīcēsimīūndētrīcēsimaeūndētrīcēsima

undētrīcēsĭmus or undētrīgē-sĭmus, a, um, num. adj. id.,
I. the twentyninth: dies, Liv. 25, 36, 14: in commentariorum undetricesimo, Gell. 10, 5, 1.

Quick answers

What does ūndētrīcēsimus mean in Latin?
ūndētrīcēsimus, a numeral, means “twenty-ninth”.
How do you pronounce ūndētrīcēsimus?
In classical Latin, [uːn.deː.triːˈkeː.sɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [un.de.triˈt͡ʃɛː.s̬i.mus].