LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ūndecuplus

ūndecuplus (feminine ūndecupla, neuter ūndecuplum)
Classical[uːnˈdɛ.kʊ.pɫʊs]Ecclesiastical[unˈdɛː.ku.plus]

Meaning

  1. Late Latinadjectiveelevenfold
    Et in legibus saeculi cautum habetur: Qui rem subripit alienam, illi cuius res direpta et in undecuplum quae sublata sunt, restituat.499 CE, Pope Symmachus, Decreta

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeūndecuplusūndecuplaūndecuplum
genitiveūndecuplīūndecuplaeūndecuplī
dativeūndecuplōūndecuplaeūndecuplō
accusativeūndecuplumūndecuplamūndecuplum
ablativeūndecuplōūndecuplāūndecuplō
vocativeūndecupleūndecuplaūndecuplum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeūndecuplīūndecuplaeūndecupla
genitiveūndecuplōrumūndecuplārumūndecuplōrum
dativeūndecuplīsūndecuplīsūndecuplīs
accusativeūndecuplōsūndecuplāsūndecupla
ablativeūndecuplīsūndecuplīsūndecuplīs
vocativeūndecuplīūndecuplaeūndecupla

Origins

Proto-Indo-European *óynom déḱm̥tder. Latin *oinodecem Latin ūndecim Proto-Italic *-plosder. Latin -plus Latin ūndecuplus From ūndecim (“eleven”) + -plus (“-fold”).

Descendants
  • Englishundecuple
  • Portugueseundécuplo
  • Spanishundécuplo

Quick answers

What does ūndecuplus mean in Latin?
ūndecuplus, a adjective, means “elevenfold”.
How do you pronounce ūndecuplus?
In classical Latin, [uːnˈdɛ.kʊ.pɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [unˈdɛː.ku.plus].