LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no passive, no perfect or supine stems

tussiō

tussiō (present infinitive tussīre)
Classical[ˈtʊs.si.oː]Ecclesiastical[ˈtus.si.o]

Meaning

  1. to cough

Conjugation conjugation 4 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tussiōtussiēbamtussiam———
2nd sg.tussīstussiēbāstussiēs———
3rd sg.tussittussiēbattussiet———
1st pl.tussīmustussiēbāmustussiēmus———
2nd pl.tussītistussiēbātistussiētis———
3rd pl.tussiunttussiēbanttussient———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tussiamtussīrem——
2nd sg.tussiāstussīrēs——
3rd sg.tussiattussīret——
1st pl.tussiāmustussīrēmus——
2nd pl.tussiātistussīrētis——
3rd pl.tussianttussīrent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tussī—
pres. 2nd pl.tussīte—
fut. 2nd sg.tussītō—
fut. 3rd sg.tussītō—
fut. 2nd pl.tussītōte—
fut. 3rd pl.tussiuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetussīre—
present participletussiēns—
gerundtussiendī, tussiendō, tussiendum

tussĭo, īre, v. n. tussis,
I. to cough, to have a cough: forte si tussire occoeperit, ne sic tussiat, Ut cuiquam linguam in tussiendo proferat, Plaut. As. 4, 1, 49 sq.: male, Hor. S. 2, 5, 107: crebro, Quint. 11, 5, 56: plurimum, Petr. 117: acerbum, Mart. 2, 26, 1.

Origins

From tussis + -iō.

Descendants
  • Catalantossir
  • Frenchtousserfrom Old French tossir
  • Italiantossire
  • Occitantossir
  • Portuguesetossirfrom Old Galician-Portuguese tossir
  • Romaniantuși, tușire
  • Sardiniantuscire
  • Sardiniantussire
  • Sardiniantussiri
  • Spanishtoser

Quick answers

What does tussiō mean in Latin?
tussiō, a verb, means “to cough”.
What are the principal parts of tussiō?
tussiō, tussīre (fourth conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce tussiō?
In classical Latin, [ˈtʊs.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtus.si.o].